Na de geannuleerde apocalyps: de ordinaire rampen

Rampen zijn ook niet meer wat ze geweest zijn. Economische tegenspoed, epidemieën, stormen, vluchtelingenstromen, milieurampen, ja zelfs aardbevingen: ze laten zich tegenwoordig voorspellen. Daarmee zijn rampen, zo niet vermijdbaar, dan toch wel tot op zekere hoogte beheersbaar. Dus hebben we ze aan onszelf te danken.

Een ziekte die uit Amerika is komen overwaaien, is de creditcard. Europeanen lenen meer en meer. De Britten stonden drie jaar geleden voor zestien miljard gulden in het krijt, en nu al voor negentig miljard. Als dat maar goed gaat, schrijft Time.

De paniek rond de millennium-apocalyps die onze computers zou treffen was misschien overdreven, maar ook heilzaam, betoogt The Economist in een opgewekt commentaar. Landen die weinig hebben uitgegeven aan het voorkomen van computerstoringen, kunnen achteraf van geluk spreken. Dat waren ook vaak landen die pas in een later stadium zwaar zijn gaan automatiseren. Hebben we boter aan de galg gesmeerd nu problemen in deze, zeg maar 'achterlijke' landen zijn uitgebleven? Welnee: in de minder geavanceerde landen waren hard- en software jong, en dus gevrijwaard van het millennium-probleem.

Ok, IT-specialisten hebben meer aan de paniek verdiend dan gerechtvaardigd was, wikt het blad. Maar: ,,Vele organisaties hebben voor het eerst hard nagedacht over hun computersystemen.'' En hun toegenomen bewustzijn is geen luxe in een wereld die drijft op computertechnologie.

De aandacht dient zich nu te richten op hackers en computervirussen. Die dienen aangepakt te worden als 'bedreigingen van de volksgezondheid'. ,,Computertechnologie is nu zo alomtegenwoordig dat ze even belangrijk is als schoon drinkwater en elektriciteit.'' Verderop wijdt The Economist een artikel aan vergevorderde pogingen om computervirussen te bestrijden met 'immuunsystemen', geënt op het voorbeeld van biologische immuunsystemen.

De Amerikaanse VN-ambassadeur Holbrooke zet aids in Afrika op de agenda van de VN-Veiligheidsraad tijdens het Amerikaanse voorzitterschap. Reden voor een Newsweek-special. Tien jaar geleden is voorspeld welke humanitaire catastrofe Afrika bedreigde. Tien miljoen aids-wezen verder, bleken de prognoses aan de optimistische kant. Newsweek trekt een parallel met het niet-ingrijpen tijdens de holocaust.

Wat moet er gebeuren? Lessen in Senegal en Oeganda leren dat voorlichting en campagnes voor veiliger seks niet bij voorbaat tot mislukken gedoemd zijn. Met goedkope medicijnen kun je geslachtsziekten als gonorroe en chlamydia terugdringen, wat de groei van nieuwe hiv-infecties kan doen dalen met 40 procent. Maar vooral: er moet veel meer geld beschikbaar komen om een vaccin te ontwikkelen.

,,De vernietiging van Afrika door aids zal niet beperkt blijven tot dit continent'', meent Holbrooke. ,,Als we niet met de Afrikanen samenwerken om deze problemen te keren, zullen we er later mee te maken krijgen als ze gevaarlijker en duurder zijn geworden.'' Dat heeft vast iemand tien jaar geleden ook al eens gezegd.

Ook de schuld van de mens: 'dolfijnen-aids'. De Nouvel Observateur en L'Express schrijven, hoe kan het anders, over het milieu: over de storm die over Frankrijk raasde, en of die samenhangt met de opwarming van de aarde, en over de olieramp met de Erika. De Nouvel Observateur beschuldigt de politiek, die onvoldoende optreedt tegen lozing, suspecte rederijen, en gammele schepen. En verzekeringsmaatschappijen moeten ophouden om drijvende wrakken toch te verzekeren.

Om te illustreren hoe erg het met onze oceanen is, werpt het blad het aaibaarste zeebeest in de strijd. Aan de Amerikaanse en Europese kusten spoelen dolfijnen aan, wier immuunsysteem is aangetast door milieuverontreiniging. Ze vertonen aids-achtige symptomen.