recensie In 'Tri Brata' (Drie Broertjes) wonen drie broertjes ergens ver in Kazachstan, maar hun blik op de wereld is dezelfde als die van de populaire VPRO-broertjes: De Daltons.
Ieder vreemd ding draagt de belofte van avontuur en nieuwe ontdekkingen. Van gevaar ook, daar de Kazachse broertjes in de buurt van een militaire basis wonen. Ze laten zich gemakkelijk het hoofd op hol brengen door een oude stationschef, die hun spannende verhalen vertelt over een meer in de buurt, waar de officieren verpozen met mooie vrouwen. Dan is het stiekem gluren naar de dijen van een soldatenmeisje niet genoeg meer en willen de dorpsjongens naar luilekkerland. Het meer mag een eeuwenoud sprookje zijn, de jongens gebruiken rondslingerende harde moderne middelen (geweren, locomotieven) om geld te verdienen om er te komen.
Het verloren, uitzichtloze bestaan in de Kazachse dorpen, die zelfs ver weg zijn voor wie er wonen, was ook het onderwerp in de eerdere films van Serik Aprymov, een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de post-communistische 'nieuwe golf'. De nieuwe generatie van jonge filmmakers gebruiken hun films niet meer voor politieke stellingnames. Ze zijn gevoelig voor de dynamiek tussen mens en omgeving. In het sobere, trage 'Tri Brata' toont Aprymov het conflict tussen oud en jong, toen en nu, fantasie en werkelijkheid, in de relatie tussen de oude man en de jonge jongens, die in twee verschillende tijden leven. De dorpse Daltoneske avonturen veranderen bijna ongemerkt in een diep tragische geschiedenis.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.