De as van grootmoeder als kattengrit

recensie Het komische talent van Robert De Niro aardde goed in Harold Ramis' redelijk recente maffiakomedie 'Analyze this', waarin De Niro als een stotterende en emotioneel verwarde maffiabaas zijn eigen 'Godfather'-verleden fijntjes parodieerde.

In 'Meet the parents' zit De Niro tot groot genoegen op hetzelfde komische spoor, dit keer als de aanstaande schoonvader die de schrik is voor elke aanstaande schoonzoon. Natuurlijk wil de jonge verpleger Greg Focker (aandoenlijk gespeeld door Ben Stiller) een goede indruk maken op de ouders van zijn grote liefde, maar wanneer De Niro hem met een brede, triomfantelijke grijns op het bordes van zijn keurige New Yorkse buitenhuis staat op te wachten, is de komische strijd tussen aanstaande schoonvader en aanstaande schoonzoon in een oogwenk bezegeld.

Het scenario speelt de herkenbare problematiek van het eerste bezoek aan die veelal gevreesde schoonouders op amusante wijze uit.

Als in een farce neemt het gevreesde weekeinde, waarin Greg zijn geliefde ten huwelijk wil vragen, zijn beloop. Verbale en visuele grappen wisselen elkaar daarbij in hoog tempo af en het aardige is dat een eenmaal ingezette grap ook een vervolg krijgt. Dat uitgerekend de urn met de as van overgrootmoeder aan diggelen valt, is leuk en grimmig tegelijkertijd, maar nog leuker en nog grimmiger is het, dat de kat des huizes met een blije krul in zijn staart die berg as vervolgens aanziet voor de vulling van de kattenbak.

Regisseur Jay Roach is verantwoordelijk voor een heerlijke kettingreactie, iets wat hij in zijn twee hysterische 'Austin Powers'-films ook al bleek te beheersen. Qua vormgeving is zijn nieuwe komedie een stuk minder uitgelaten, eerder conventioneel, maar dat is hier ook wel van toepassing. De reële, burgerlijke setting van het New Yorkse buitenhuis met zijn herfstige tuin blijkt een prima plek voor de uitbrekende chaos.