Studenten verstrikt in leugen

recensie De Amerikaanse studenten in 'Gossip' delen een monumentaal appartement en drinken 's nachts chique cocktails in luxueuze nachtclubs. Bij het verlaten van zo'n nachtclub belanden ze in een steeg waar alle prullenbakken in brand staan en niemand die daar dan acht op slaat, want zo ruig is studentikoos Los Angeles.

Regisseur Guggenheim wilde in zijn film een gestyleerde visie op het studentenleven geven. Hij was eerder regisseur van ER en NYPD en weet dus raad met het sexy, mooi, en meeslepend maken van wat eigenlijk moeilijk, lelijk of saai is. Voor 'Gossip' is dat jammer want de aardige psychologische thriller-plot had beter gewerkt zonder al die poeha.

In 'Gossip' besluiten drie studenten de lesstof over het duistere verschil tussen waar en onwaar, nieuws en roddel, aan de praktijk te toetsten door zelf een gerucht in de wereld te brengen. Al gauw loopt het experiment uit de hand. Als hun roddel leidt tot een onterechte aanklacht van verkrachting krijgt een van de drie berouw en gaat de zaak opbiechten. Dan blijkt de grens tussen feit en fictie nog duisterder dan de professor al had uitgelegd. Haar waarheid wordt niet geloofd. Het is maar een van de mogelijke versies. Dat is de eerste dramatische wending in een reeks die verrassend lang de spanning erin houden. Net niet tot en met de climax, want die is zo ongeloofwaardig dat de slimme opbouw alsnog als een kaartenhuis in elkaar stort.