Jock is zo dood als een pier, Minty komt hem elke dag tegen

recensie ,,Jock Lewis' body lies a-mouldering in the grave, but his ghost is marching on.'

Dat denkt Minty tenminste. Ze heeft bericht gekregen dat haar verloofde, Jock voornoemd, is omgekomen bij een treinongeluk, maar desalniettemin komt ze hem op elke straathoek tegen. Nu is Minty niet helemaal lekker in het hoofd, ze lijdt onder andere aan smetvrees, maar ze is toch mans genoeg om zich op een gegeven ogenblik van dat vervelende spook te ontdoen. Ziezo, zou je zeggen, opgeruimd staat knappies, maar 't helpt weinig: Minty's smetvrees slaat om in knettergekte en de spoken nemen toe in tal en last. Geest of niet, die Jock manifesteert zich in velerlei gedaanten. Als Jerry Leach was hij getrouwd met Zillah, bij haar kreeg hij twee kinderen. Hij vergeet van haar te scheiden, zodat Zillah en haar nieuwe schijn-bruidegom, een homo-sexueel conservatief kamerlid dat zijn goede naam veilig wil stellen, lelijk in de nesten raken. En als Jeff Leigh staat hij op het punt te trouwen met Fiona. Dat hij voor geen cent deugt is evident, maar hoe zit het in elkaar? Dat zoekt Ruth Rendell uit in 'Adam and Eve and pinch me'. Je zou vermoeden dat dit boek, een psychologische thriller van het zuiverste water, onder haar pseudoniem Barbara Vine zou zijn verschenen, doch kennelijk verkoopt Ruth Rendell toch beter. Maar what 's in a name! Dat ze de grand old lady of crime is, bewijst ze eens te meer.

Faye Kellerman heeft zich in de loop der tijd opgewerkt van vrouw van (Jonathan) tot een bestsellerschrijfster van jewelste. Haar boeken spelen zich af in orthodox-joodse kringen: politieman Peter Decker is als jood geboren maar als adoptiekind in een protestants gezin opgevoed. Als hij evenwel verschrikkelijk verliefd raakt op Rina, de weduwe van een rabbi, gaat hij, eerst wat onwennig, op zoek naar zijn wortels. Uit voorzorg heeft Faye Kellerman die Rina oogverblindend mooi gemaakt en dat is wel nodig, want anders zou ze ietwat memmerig en mutserig overkomen met haar rituelen en haar hoofddoekje. Maar ze schijnt er als het ware doorheen. Enfin, de Deckers worden in 'The Forgotten' opgeschrikt door de bezoedeling van de synagoge. Niet alleen met hakenkruisen, ook met afschuwelijke foto's van dode en halfdode concentratiekampslachtoffers. Al spoedig wordt een schuldige gevonden; een neurotische jongen, die geobsedeerd is door zijn Europese grootvader. Die opa emigreerde na de oorlog naar Argentinië. Was hij een vervolgde jood of een kampbeul? De jongen komt er genadig af, maar zes maanden later wordt hij vermoord en dat sterkt Decker in zijn vermoeden, dat hij zeker niet de hoofdschuldige was. De oplossing is zeer complex: oude geheimen worden opgerakeld, nieuwe monsters ontdekt. Het vuile verleden spalkt de stinkende muil open en wat het uitbraakt is heel intrigerend, maar de laatste adem stelt een beetje teleur.