Hoge aaibaarheidsfactor

recensie In de NCRV-serie 'De mensen van...' is vanavond de beurt aan een tot de verbeelding sprekende beroepsgroep: die van de medewerkers van het Koninklijk Nederlands Geleidehondenfonds.

Een serie over de trainers en begeleiders van blindengeleidehonden belooft er een te worden met een hoge aaibaarheidsfactor. En inderdaad, kijkend naar de eerste aflevering moet af en toe een brokje worden weggeslikt.

Bijvoorbeeld als meneer Claus op zijn vingers wordt getikt door geleidehonden-trainer Cees Tinga. Meneer Claus en zijn hond Ezra zijn dol op elkaar. Zo dol dat meneer Claus zijn hond meer in de watten legt dan eigenlijk goed is. Hij is te royaal met de hondenkoekjes en te zachtmoedig in het aansturen van de hond. Met het gevolg dat Ezra bijna tien kilo overgewicht heeft en ook niet meer zo goed naar de opdrachten van zijn baasje luistert als eigenlijk zou moeten. De boodschap van Cees Tinga is hard maar duidelijk. Binnen acht weken moet Ezra drie kilo kwijt zijn, anders gaat de hond terug naar het Geleidehondenfonds.

Meneer Claus is geëmotioneerd als hij het dreigement van Cees hoort. Als ze Ezra wat aan doen, kunnen ze hém net zo goed meteen een spuitje geven. ,,Ik ben nou eenmaal getrouwd aan die hond.''

Ook te zien is hoe een net opgeleide hond een baasje vindt bij de 19-jarige, blinde Laura. Na twee jaar op de wachtlijst voor een hond te hebben gestaan is er eindelijk goed nieuws voor Laura. Nina, een kruising tussen een labrador en een golden retriever, vers uit het opleidingsinstituut, is voor Laura beschikbaar. Tenminste als het klikt tussen de twee. Of dat zo is, moet blijken. Eerst moeten ze maar eens wat rondjes lopen samen, om te zien of het looptempo overeen komt. En dan is er nog zo'n knuffelmoment. Te zien is hoe trainster Daniëlle een geleidehond helpt bij de bevalling. Vier piepende pups komen op de wereld, voor de gelegenheid vakkundig vastgelegd op home-video.

De nieuwe loot aan de schier onuitputtelijke stam van de reality-soap 'De mensen van...' is opnieuw een vriendelijke reeks zonder noemenswaardige wanklank. Voortbordurend op het idee achter 'De mensen van de thuiszorg', waarin de thuiszorgwerksters als helden werden neergezet, worden de betrokkenen ook nu weer geportretteerd als gewone mensen met een betrokken beroe'p, die voor even mogen schitteren. Een formule die, handig voor de NCRV, tot sint-juttemis houdbaar is.