'De wijn valt nu weer wat terug'

recensie Hans Walraven kon het bij het samenstellen van Grand Cru '98 niet voorzien. Wie had verwacht dat de financiële markten in Azië zo snel in zo'n crisis zouden komen te verkeren? “Ongustig voor ons als Grand Cru liefhebbers is de nieuwe marktpartij die zich de laatste twee jaar in Bordeaux sterk manifesteert, namelijk Japan, China en het Verre Oosten”, schrijft Walraven nog. Maar de inkt van die bewering is nog niet droog of de Aziatische munten ontwaarden in een duizelingwekkend tempo en dat zou best eens als effect kunnen hebben dat daardoor aan de absurde prijsopdrijving van de Bordeaux-wijnen een eind komt. Wat dat betreft lijkt de situatie op die begin jaren zeventig, toen de oliecrisis de speculanten van de wijnmarkt verdreef.

De zevende editie van Walravens beoordelingsboekje van Grand Crus is verder geheel bij de tijd. Per château wordt nauwgezet vermeld, hoe het wijnhuis in elkaar steekt. Naast de technische gegevens, met daarin onder meer hoe oud de wijnstokken zijn en hoe de aanplanting is samengesteld - bijvoorbeeld Cabernet Sauvignon 50%, Cabernet Franc 10%, Merlot 40% -, wordt ook opgegeven hoe groot de jaarproductie is. Maar het belangrijgrijkste zijn natuurlijk de specificaties. Daarin worden de gangbare en incourante oogsten beroordeeld op een schaal van 0 tot 20. Daarnaast wordt aangegeven tot wanneer de betreffende Grand Cru op dronk c.q. houdbaar is. Ook valt in deze kolommen te lezen wat de marktwaarde is en de gemiddelde veilingprijs. Walraven rondt zijn opgaven af met een noot onder aan de pagina. Die kan zeer variëren van 'Doet het klassement geen eer aan. Meestal onder de maat' (Château La Tour Carnet) tot: 'Sinds de overname door AXA (één van de vele verzekeringsmaatschappijen die zich in de wijn gestort hebben - LC) was hier een aanzienlijke kwaliteitstoename te zien. De wijn valt nu weer wat terug' (Château Cantenac-Brown).

Of de 61 Crus Classés du Médoc, die zich sinds 1855 zo mogen noemen, zich echt laten vangen zoals de tabellen van Walraven suggereren, is zeer de vraag. De Aziaten, mag je verwachten, zullen niet langer zorgen voor een prijsstuwing, maar de handelaren zullen nu ook weer niet meewerken aan het laten kelderen van de de prijs. Dan laten ze ze nog liever iets langer wat in de kelder liggen. Een andere uitweg is de beproefde weg van het overhevelen van een deel van de Grand Cru-voorraad naar een tweede wijn. Zodat de prijs van de (kleinere partij) Grand Cru kunstmatig hoog wordt gehouden.

Met andere woorden, zoals Walraven ook opmerkt, de meeste Grand Crus worden letterlijk overschat. Toch blijft het in Bordeaux-rood velours uitgevoerde en gebonden boekje, dat gemakkelijk in de binnenzak past, handig. Vooral wat de beoordeling van de jaren en soorten betreft. Daarnaast is het geheel in de trend van deze tijd prettig dat een heuse arts, Tim Overtoom, nog even uitlegt dat een paar glazen goede wijn de kans op hartklachten, trombose, aderverkalking en hinderlijke cholesterol-gehaltes bestrijdt.