In gevecht met innerlijke demonen

recensie Begin jaren zestig stapte de Amerikaanse radiopresentator Bob Crane over naar televisie. Met zijn hoofdrol in een Tweede Wereldoorlog-sitcom (,,Wie de Holocaust leuk vond, zal 'Hogan's Heroes' ook kunnen waarderen'' stelt een televisierecensent) wordt hij een ster.

Vanaf dat moment gaat het bergafwaarts met Crane.

Greg Kinnear, de acteur die op 39-jarige leeftijd nog moeiteloos kinderlijke naïviteit en energie kan suggereren, speelt Crane als een man die met de lijfspreuk 'maak geen brokken' verbijsterend lang de schijn van een rimpelloos burgerbestaan kan ophouden. Zelfs in gezelschap van Sony-vertegenwoordiger John Carpenter (Dafoe in een mooie rol als een soort Mephisto van de videotechnologie), met wie hij een dwangmatige honger naar seks deelt, domineert lange tijd die maskerade.

Maar geprikkeld door de mogelijkheden van het nieuwe medium video daalt Crane steeds verder af in de diepten van zijn eigen zwaktes. 'Auto Focus', gebaseerd op ware gebeurtenissen, bestrijkt twee decennia, maar dat is voor Schrader geen aanleiding om met een obligate parade van leuke muziekjes, bonte kostuums en extravagante decors een tijdsbeeld te schetsen, zoals gebeurde in Ted Demme's thematisch vergelijkbare 'Blow'. De regisseur van sobere drama's als 'Light Sleeper' en 'Affliction' bekommert zich nu eenmaal liever om het gevecht dat zijn hoofdpersonages aangaan met hun innerlijke demonen. Hoogmoed, obsessie, machtswellust. Een gevecht dat ook de mannen in Schraders beste werk als scenarioschrijver, 'Taxi Driver' en 'Raging Bull', leverden. En verloren. Net als Bob Crane.