Kaïn en Abel vliegen elkaar dansend in de haren

recensie In 'Adam, Eva enzovoort' spelen en dansen een dertigtal jongeren van de Jeugdtheaterschool Zuid-Holland in wisselende bezetting verhalen uit de Bijbel. Met de snelheid van een MTV-clip zien we het ontstaan van de aarde, de zondvloed en de openbaring op het podium voorbij trekken.

Adam en Eva vallen als een blok voor elkaar, Kaïn en Abel vliegen elkaar dansend in de haren en de Ark van Noach is beladen met felgekleurde pluchen beesten. Maar al draagt Eva skatekleding en lijkt Adam een streetkid, de enscenering doet niet geforceerd eigentijds aan. De spelers lijken met hart en ziel in de grote vragen van het leven te duiken. Goed en kwaad, liefde en haat, leven en dood krijgen een speelse vertaling zonder moralisme. Met een knipoog wordt geciteerd uit bekende musicals, pophits of films van vroeger en nu. Zo steken de stervelingen tijdens de zondvloed een parapluie op en werpen ze dansend een blik op de toekomst met de evergreen 'Singing in the Rain'. Om zich even later bloedserieus te buigen over een filosofische vraag als 'Waarom zijn we zoals we zijn?'

Tijdens de voorstelling zijn de jongeren steeds op het toneel aanwezig. Ze vertellen het verhaal, spelen de scènes of zitten als toeschouwer op een van de banken aan weerszijden van het toneel. Dit geeft de enscenering handen en voeten in het heden en een ongedwongen uitstraling.

Rechtsvoor op het podium zetelt God, in deze versie een wat verwende jongen in sportkleding. In den beginne ziet hij slechts 'lege nietsigheid' en uit verveling is hij maar aan de schepping begonnen. Als hij ziet dat de mens niet doet wat hij wil -'ze zijn mislukt!'- gaat hij te rade bij zijn moeder, die zijn capriolen hoofdschuddend beziet. De keuze om van God een niet al te slimme jongen met een bemoeizuchtige moeder te maken komt niet helemaal uit de verf. Bij momenten werkt het wel grappig, maar het gegeven krijgt geen duidelijke plek in het verhaal van de stervelingen op de aarde onder hem. Zij blijven zich zonder ironie afvragen of God de mens heeft geschapen of juist andersom.

Dit alles bracht de SGP er enige tijd geleden toe om op te roepen tot een boycot van de voorstelling. Deze reactie lijkt voorbij te gaan aan het gegeven dat het hier om een theaterproductie gaat, met eigentijdse associaties van jongeren bij een eeuwenoud verhaal. 'Adam, Eva enzovoort' staat met beide benen in het hier en nu.