Lekkere glamourpop

recensie Eens een tieneridool, altijd een tieneridool. Die gedachte blijkt Robbie Willams bijzonder te kwellen.

Hoewel zijn tijd als lid van de boyband Take That al zeven jaar achter hem ligt, voelt hij zich blijkbaar als muzikant nog steeds niet serieus genomen. Want in het nummer 'Handsome man' op zijn nieuwe cd 'Escapology' neemt hij uitgebreid de tijd om te mekkeren over het (vermeende) gebrek aan erkenning: 'Give in and love it, what's the point in hating me? You can't argue with popularity'. Je zou zeggen: dat heeft de best betaalde popartiest van Groot-Brittannië niet nodig. Vooral niet omdat 'Escapology' weer eens bewijst dat Williams het stadium van tieneridool allang is ontstegen. In de nieuwe songs die hij samen met Guy Chambers schreef (voor het laatst, want de heren zijn onlangs met veel kabaal uit elkaar gegaan), klinkt Williams zoals we hem het liefst horen: mooie melodieën worden gecombineerd met meezing-refreinen en overgoten met een flinke dosis pathos. Kortom, lekker dik aangezette glamourpop die we van niemand anders zouden pikken dan van Robbie Willams. Niets te mekkeren dus.