Boze haan drukt verkoopcijfers

Je ziet de wilde hippiestoffen bij galerie Yksi al vanuit de verte hangen; de grote ramen van de galerie laten nooit twijfels bestaan over wat daar binnen gebeurt. Yksi toont 'klassiekers' van fabrikant Kendix uit de jaren vijftig, zestig en zeventig, en tevens de nieuwste collectie gordijnstoffen.

Ach, wie de jaren zestig/zeventig bewust heeft meegemaakt, zal direct iets voelen bij het zien van de aandoenlijke en felgekleurde dessins, achter de ramen van Yksi. De vrolijke katoentjes met strakke cirkels, golven en bloemen in oranje-roze-rood-bruin, of paars-lila-roze-wit, of combinaties van groenen, laten niemand onberoerd. De een zal zich er met afgrijzen van afkeren, de ander ziet zijn kinderkamer weer voor zich, of die zomerjurk met die grote oranje bloemen. Het tijdsbeeld spat ervan af.

Dat geldt trouwens ook voor de stoffen uit de jaren vijftig, waarvan ingelijste stalen aanwezig zijn. Qua kleurgebruik (combinaties van geelgroen en zwart) en figuratieve, hoekige stijl doen ze denken aan boekillustraties uit die tijd, aan serviezen en zelfs aan de beeldende kunst van toen.

Kendix is (samen met Weverij De Ploeg), een van de weinige Nederlandse textielindustrieën (beide in Brabant gevestigd) die het hoofd boven water hebben weten te houden. De geschiedenis van Kendix gaat terug tot 1848, toen de familie Van Dijk in Waalre een weverij van damasten tafellinnen begon. Uit de oude damastweverij ontstond in 1958 het bedrijf Kendix, dat een nieuwe koers ging varen en eigentijdse gordijnstoffen ging produceren. Al snel bracht Kendix stoffen op de markt met grote geometrische vormen en cirkelfragmenten, waarvan de kleuren hard tegen elkaar gezet zijn; Balalaika uit 1963 is zo'n voorbeeld. Soms schoot het ontwerpteam wat te ver door, zoals met de stof Kiri uit 1973, waarvan -volgens overlevering- geen meter verkocht is. Wie de felgekleurde, kwaaie hanenkop, vele malen herhaald en metershoog in de galerie ziet hangen, kan zich wel voorstellen waarom. Het verhaal wijst echter ook op het kwetsbare punt van de textielindustrie: je probeert eigentijds en misschien zelfs vooruitstrevend te zijn in je ontwerpen maar als de markt geen interesse heeft, lijd je een zwaar verlies en blijf je met honderden meters zitten.

Indertijd werd de creativiteit vooral gezocht in dessins en kleuren, tegenwoordig moet een stoffenfabrikant het hebben van hoogwaardige materialen, die niet kreuken, of die mooier kreuken dan de katoentjes uit de jaren zeventig. Dus onderscheidt ook Kendix zich nu met materialen als linnen, wol en polyester en combinaties daarvan. Kort geleden is ontwerper Paul Linssen aangetrokken als art director. Het bedrijf wil zich kennelijk nog meer gaan profileren en dat lijkt geen slechte strategie in deze zware economische tijden.

Kendix brengt jaarlijks een nieuwe collectie op de markt, die kwalitatief goed en eigentijds is maar wel wat voorzichtig. Toch zitten er -volgens Leonne Cuppen van Yksi- altijd wel een aantal heel vooruitstrevende stoffen tussen. Cuppen kan het weten, want zij en haar collega's Eduard Sweep en Kees Heurkens, die sinds tien jaar ontwerperscollectief Yksi vormen, maken regelmatig gebruik van Kendix-stoffen bij hun interieurontwerpen voor bedrijven en particulieren. Ze kiezen graag de Trevira-stoffen van Kendix voor kantoorgebouwen, omdat dit verplichte, brandvertragende materiaal door Kendix net wat aardiger en decoratiever is ontworpen.