Het beste uit twee werelden

opinie Rood leren stoelen staan losjes gedrapeerd rond tafeltjes in de zaal. Op elk tafeltje flakkert een kaarsje, het licht is gedempt. Zo dra je gaat zitten, staat er een keurige ober naast je. Of we wat willen drinken, want het gaat zo beginnen.

Ineens staan er drie mannen op het kleine podium. Om en om zingen ze een couplet, het refrein driestemmig. Alleen begeleid door gitaar. Het zijn alledrie singer/songwriters, alleen valt de een doorgaans onder de noemer cabaret, de tweede heeft er maar 'cabarock' van gemaakt, de derde wordt beschouwd als popmuzikant. Maar hier, in club Panama in Amsterdam, valt dat onderscheid helemaal weg. Maarten van Roozendaal, Arthur Umbgrove en Marcel de Groot hebben elkaar helemaal gevonden en staan gewoon ongelooflijk lekker met elkaar te spelen.

Toen Eva Posthuma de Boer in haar afstudeerscriptie voorspelde dat het Nederlandse lied aan een opmars zou beginnen, wist ze niet hoeveel gelijk ze zou krijgen. Inmiddels weten we dat Acda en De Munnik het onderscheid tussen pop en cabaret definitief geslecht hebben en wie nog wel gerekend wordt tot de 'echte' pop staat veel vaker liever in een intiem theater te spelen dan in een bierhut.

We zijn nu tien jaar verder en Posthuma de Boer bedacht samen met Arthur Umbgrove 'Nederland in Panama'. Een prima idee om singer/songwriters die zich op het snijvlak tussen cabaret en pop bewegen te vragen of ze elke vrijdag willen komen jammen in Panama. Ze spelen naast hun eigen nummers ook een nummer van elkaar, waardoor de mix compleet is. Elke week drie andere optredens, de komende maand onder andere Bram Vermeulen, Fay Lovsky, de heren van NUHR en Manuëla Kemp. Deze avond is het duo Maarten van Roozendaal en zijn vaste bassist Egon Kracht uitgebreid met Marcel de Groot, diens gitarist en een gelegenheidsdrummer.

Onverwachts schui ven ook de blazers van Zijlstra nog aan. Een bonte potpourri, die middag ter plekke ontstaan. Het mag dan af en toe wat rommelig klinken, dat wordt ruimschoots goedgemaakt door het plezier waarmee de - voor de gelegenheid 'Marcel van Roozendaal Explosion' gedoopte - formatie op de bühne staat. Het beste uit twee werelden, opgewarmd door Arthur Umbgrove met zijn band.

Hij speelt voornamelijk nummers van zijn nieuwe cd 'Achterste brug', zoals het prachtig melancholieke 'Oude mensen': 'Briefpapier/van twee huizen terug/Een bed dat rijden kan/en het gaat niet meer zo vlug'. Al met al een muziekfeestje waar je lang plezier van hebt.