Echte Kelly even leuk als op tv

recensie Televisie-ster en jongste dochter van hardrocklegende Ozzy Osbourne, Kelly trad dinsdagavond op in de Amsterdamse Melkweg. Een exclusieve gebeurtenis aangezien het haar tweede concert ooit was en voorlopig haar enige in Europa.

Papa Ozzy en mama Sharon waren erbij toen ze in november haar podiumdebuut maakte in New York. Zelfs broer Jack, die niet onder stoelen of banken steekt dat hij het maar niks vindt dat zijn zus in de voetsporen van haar vader treedt, juichte Kelly enthousiast toe. In Amsterdam stond ze er echter alleen voor. Al hield chaperonne Melinda, die tv-kijkers kennen als de blonde kinderjuf uit The Osbournes, haar nauwlettend in de gaten.

In interviews geeft ze het ronduit toe; als de tv-serie over het onalledaagse leven van het gezin Osbourne niet zo had aangeslagen, had ze waarschijnlijk nooit een plaat mogen opnemen. Maar, eerlijk is eerlijk, haar album 'Shut up!', dat begin volgende maand uitkomt, is niet eens zo slecht. Behalve de Madonna-cover 'Papa don't preach' bedient Kelly zich van prettig in het gehoor liggende punkpop waar je vooral niet te moeilijk over moet doen.

Valt de appel ver van de boom? Ja en nee. Net als haar vader is ze geen vocale hoogvlieger. Ozzy compenseert dat echter door een rasentertainer te zijn, een talent dat zijn dochter vooralsnog ontbeert. Maar eigenlijk is die vraag niet eerlijk. De kans om een plaat te maken en op te treden werd Kelly in haar schoot geworpen. Je zou toch gek zijn als je die niet met beide handen aanpakt? Ze is dan wel nooit in een studio geweest en heeft nooit muziek geschreven of professioneel gezongen, maar dat kan je allemaal leren. En nu niet zeuren dat papa haar handje wel zal hebben vastgehouden, want daar is niks van waar.

Het publiek in de Melkweg had er lol in en zij ook, dat was het voornaamste. Na van de eerste bibbers bekomen te zijn deed ze haar favoriete Madonna-dansjes en goot ze flesjes water over haar hoofd waarna ze wild met haar kapsel schudde. Er werd gecrowdsurft, een stagediver glipte langs de beveiligingsmensen het podium op, een paar baldadige fans waren op een gegeven moment zelfs zo brutaal Kelly vanaf het podium de zaal in te sleuren, waarna ze voor heel even letterlijk op handen werd gedragen door het publiek. De schrik zal haar chaperonne om het hart hebben geslagen maar zelf kreeg ze er een beetje de slappe lach van.

Als deze plaat flopt en haar muziekcarrière niet van de grond komt is er wat Kelly betreft geen man overboord. Dan heeft ze een leuke tijd gehad en gaat ze gewoon wat anders doen. Door die houding kregen de drie kwartiertjes muziek, ook al rommelde het aan alle kanten, een ongedwongen en speels karakter. Kelly Osbourne in het echt is bijna net zo leuk als op tv.