Surf-zoon van Tom Hanks wordt schrijver

recensie Twee jaar geleden schreef Mike White 'Chuck & Buck', een wrang ironisch drama over een twintiger die op zoek gaat naar een jeugdvriend. De dwangmatigheid waarmee hij graaft in zijn jeugd en zich verzet tegen zijn volwassenheid resulteerde in een verontrustend portret van een jongeman in een cruciale levensfase. Thematisch lijkt het eveneens door White geschreven 'Orange County' wel een beetje op die film, maar slaat qua toon al gauw een andere weg in.

Tiener Shaun Brumder, gespeeld door de 25-jarige zoon van Tom Hanks, neemt plotseling afstand van zijn surferbestaan en besluit dat hij naar de prestigieuze Stanford University wil om schrijver te worden. Die impulsieve omslag luidt echter geen periode in van introspectie, maar een reeks dolle avonturen rond zijn inschrijving. Met hulp van zijn loyale vriendinnetje (Fisk, dochter van actrice Sissy Spacek) en maffe familieleden doet Shaun er alles aan om de afwijzing van de universiteit ongedaan te krijgen.

Inderdaad, een magere plot. Kasdan (zoon van Lawrence Kasdan, regisseur van onder meer 'The Accidental Tourist') leunt dan ook zwaar op de komische talenten van zijn acteurs. Hij had het slechter kunnen treffen. Black, voorzanger van het ruige bandje The Tenacious D, is op zijn best in sarcastische bijrollen, zoals in 'High Fidelity', en ook op O'Hara ('The Best in Show') kun je altijd vertrouwen. Zelfs Ben Stiller en Kevin Kline draven op in gastrollen. Dat 'Orange County' toch slechts sporadisch geestig wordt heeft te maken met het feit dat grappen te lang worden uitgesponnen of, erger, niets bijdragen aan het verhaal. Een hoop gesol met Shauns stiefvader in rolstoel is compleet overbodig. Alsof er simpelweg te weinig materiaal voorhanden was om een speelfilm te vullen. Het best overtuigt 'Orange County' als een palet van aanstormende jonge mensen die nu worden omschreven als 'kind van' maar ongetwijfeld nog nadrukkelijk van zich zullen laten horen.