Volg het levenspad door het bos

recensie 'Mamááá! Papááá!', roept Tjabbe, als hij met zijn broer Tjeerd voor de zoveelste keer bij dezelfde open plek in het bos aankomt. Ze zijn de weg kwijt, ze kunnen nergens heen en ze zijn helemaal alleen. 'Boswachters' van Huis aan de Amstel sluit mooi aan op het thema van de Kinderboekenweek, 'Diep in het bos'.

De meeste sprookjeskinderen belanden in het bos als hun vader en moeder hen in de steek hebben gelaten en ze de gevaren van het leven helemaal alleen het hoofd moeten bieden. Maar Tjabbe en Tjeerd hebben helemaal geen vader en moeder, nooit gehad ook en zolang als ze zich kunnen herinneren dwalen ze samen door het woud. Om te onderstrepen hoezeer ze aan elkaar zijn overgeleverd, bewegen ze zich voort als een Siamese tweeling, met de ruggen tegen elkaar aan. Ze zoeken iets, maar weten niet wat en hopen stiekem op een wonder.

Dit dient zich aan in de vorm van een mysterieus meisje met heel lang, rood haar en een mooie zangstem. Misschien is dit meisje wel een moeder, zo een die je in bad stopt en knuffelt en je vertelt hoe goed je alles doet, hoopt Tjabbe. Maar ze zou ook een minnares kunnen zijn, die Tjeerd zwoel met zich meelokt achter haar wapperende wasgoed. Of is ze een heks, die de twee broers met haar gezang betovert en misleidt? Tjeerd en Tjabbe zien haar als een zusje en ze noemen haar Angelique.

Regisseur Ria Marks enseneerde 'Boswachters' haast als een abstract sprookje. Met drie archetypische personages en een symbolisch verhaal, waarin je elke fantasie kunt projecteren. Tjabbe is het jonge, onervaren kind, Tjeerd de oudere en wijzere broer en het mysterieuze meisje is wat je zelf in haar wilt zien. Door het bos loopt het levenspad dat je langs dwaalwegen brengt bij de bestemming die je zelf kiest. Die eenvoud maakt de voorstelling heel mooi en elk detail valt op zijn plek. Het eenvoudig vormgegeven bos van droge boomstronken, een pad van houtsnippers en tegen de achterwand het kleurig flonkerende wasgoed van het meisje, zet dit alles in een toverachtig licht.

De sterren in 'Boswachters' zijn de drie spelers, acteurs Roel Adam en Peter van Heeringen en zangeres Quirine van Melssen. Ze zijn grappig, snedig en snel en volstrekt geloofwaardig in de emoties die ze neerzetten. Bang, boos, verdrietig, blij of trots, laten ze het hele scala aan gevoelens in een duister bos de revue passeren. De toon blijft licht, diepe wanhoop of hevige agressie komt niet voor. Maar tot het eind blijft 'Boswachters' je betoveren. Anita Twaalfhoven