recensie ,,Hoe dikker, hoe grappiger'', schrijft Hanneke Groenteman in 'Doorzakken bij Jamin'. Haar boek is dun en geestig. Groenteman is niet de eerste vrouw die de eeuwige cyclus van hoop, verwachting en teleurstelling op papier zet. Maar ze doet het veel beter dan de meesten.
In dit genre kan het gaan over mannen, het verlies van een kind of over nare ziektes. In 'Doorzakken bij Jamin' gaat het over dik worden en afvallen. En intussen over ouders kwijtraken en na de oorlog weer terugvinden, over een kind krijgen en verliezen, en nog veel meer.
Een goed boek hoeft niet per se dik te zijn, net zomin als een tv-presentatrice per se dun moet zijn. Al vindt Hanneke Groenteman, die in het jaar 2000 negentig kilo woog, diep in haar hart dat ze eigenlijk pas op tv zou mogen als ze minstens tien kilo afvalt. Wat haar voor het dilemma plaatst of ze nu wel of niet voor de camera moet verschijnen.
Hanneke Groenteman laat dat dilemma steeds weer terugkomen, heen en weer geslingerd tussen schaamte voor dat lijf en de behoefte aan erkenning en aandacht. Dat dilemma was er in de tijd dat ze als kind ondergedoken zat bij een reeks van pleeggezinnen, het is er nog.
Kilo's komen en gaan, door de bladzijden heen, maar de kilo's zijn maar bijzaak, net als de diƫten. Al dan niet daartoe gedwongen door haar eetlust, is Groenteman iemand die zonder genade naar zichzelf kan kijken en daar uiteindelijk ook nog de grap van inziet. En weet dat het altijd erger kan.
Zoals die keer dat Oprah Winfrey gasten aan het woord laat die twee keer zo zwaar zijn als Hanneke Groenteman. Ze eten maar door, ze kunnen niet stoppen en iedereen vraagt zich af waarom. Het is de pijn achter de pindakaas, knikt Hanneke Groenteman mee met Oprah Winfrey. Ze beschrijft wat ze eet terwijl ze Melanie van 180 kilo huilend ziet en hoort vertellen dat ze altijd door stoelen zakt en in het pretpark niet in het karretje past. Na de taco's met saus heeft ze zin in stroopwafels. En niet in thee, al zet ze wel water op.
Na een geestige parade van afslankapparaten, via tellsel gekocht, volgt het hooofdstuk Zuurkool. Dit 'kleine drama in bedrijven' speelt zich af aan tafel, tijdens de maaltijd. Het gezin Groenteman is, op initiatief van Hanneke, voor het eerst weer eens bij elkaar. Om toch maar eens bij te praten, voordat de vader doodgaat. Zuurkool met chocoladepudding toe, en verhalen die treurig zijn en toch om te lachen.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.