Duister universum

recensie 1. THE MAN WHO WASN'T THERE

Billy Bob Thornton heeft een mooi jaar achter de rug. Hij was goed in 'Monster's Ball', maar formidabel in de moeilijkste rol denkbaar voor een acteur: de gebroeders Coen droegen hem op een onzichtbare, zeg maar niet-aanwezige man te spelen. Thorntons tour de force maakt van 'The Man Who Wasn't There' een van de mooist vormgegeven, stijlvaste films uit het oeuvre van de Coens. Niet zo warmbloedig als 'Fargo', maar prachtig vakwerk.

2. MULHOLLAND DR.

Velen hadden het na 'The Straight Story' niet meer verwacht, maar Lynch bleek met 'Mulholland Dr.' moeiteloos te kunnen terugkeren naar het duistere, verontrustende, raadselachtige universum van 'Blue Velvet' en 'Twin Peaks'. Deze curieuze thriller over een zonnig plattelandsmeisje dat in Los Angeles arriveert en zich ontfermt over een verongelukte vrouw met geheugenverlies toont aan dat Lynch keer op keer het allerbeste uit soapacteurs kan halen. Met een geweldige Naomi Watts.

3. THE ANNIVERSARY PARTY

Acteurs Jennifer Jason Leigh en Alan Cumming belanden te vaak in te kleine rollen waar ze het beste achter de hand lijken te houden. Gelukkig maakten ze samen 'The Anniversary Party', een voyeuristisch kijkje over de heg van een Hollywood-echtpaar dat een feestje geeft. Een digitale camera registreert hoe de twee, omringd door vrienden en onder invloed van xtc, laveren tussen passie, professionele competitie, innige vriendschap en regelrechte afkeer, culminerend in een pijnlijke confrontatie die doet denken aan 'Who's Afraid of Virginia Woolf?' Geen meesterwerk, maar wel een ongepolijst juweeltje.