Jeugdig commentaar op King Lear

recensie Je moet van goede huize komen om het publiek nog te kunnen verrassen met een eigentijdse bewerking van Shakespeare. Maar het MUZtheater krijgt het met 'Bloeddochters' voor elkaar. Drie dames roddelen in dit koningsdrama achter een goed glas wijn over de dochters van koning Lear.

Twee drakerige dames met de be kakte tongval van Amsterdam-Zuid en een wat zweverige vriendin in wijde gewaden gebruiken samen de maaltijd in een van de betere grand-cafés. Tijdens het voorgerecht bespreken ze brandende kwesties als de werkster - 'een vrouwtje uit Costa Rica' - seks en de actuele politiek. De recente ontwikkelingen aan het hof brengen de gemoederen hevig in beroering. De oude koning Lear heeft ruzie met zijn dochters over de verdeling van het land en nu schijnt de jongste, Cordelia, verbannen te zijn naar Frankrijk. Daar zet zij de bloemetjes buiten met haar nieuwe liefde Jean-Philippe, terwijl de twee overgebleven prinsessen de onrust in het land moeten bezweren. Artistiek leider Allan Zipson biedt met deze invalshoek een actuele blik op de verwikkelingen in Shakespeare's koningsdrama. De drie dames spelen tevens de rollen van Lears' dochters Goneril, Reagan en Cordelia en de scènes spelen afwisselend in het grand-café en aan het hof.

Actrices Mijs Heessen en Nelleke Zitman zetten types neer die zich in de loop van het stuk ontpoppen tot karakters met een stevig driftleven. Ze vloeken als bootwerkers, bespreken elkaars seksleven als ware het een pornofilm en langzamerhand komt het slechtste in hen aan de oppervlakte. Colla Marsman speelt zowel de alternatieve vriendin als de gevoelige prinses Cordelia en in beide rollen biedt zij tegenwicht aan de harde mentaliteit van de andere twee. Terwijl de tafelende dames zich stevig bedrinken en de ober lastig vallen, ontaardt het koningsdrama in een strijd vol moord en doodslag.

De tekst van Rob de Graaf zit vol actuele verwijzingen naar onderwerpen als immigratie, allochtonen, new age of de roddelpers en de geestige kwinkslagen zouden in een politieke conference niet misstaan. Het is jammer dat het MUZtheater met dit stuk verwijst naar 'King Lear' van Shakespeare. 'Bloeddochters' is in feite een nieuw stuk over de bloedige teloorgang van een monarchie. Het commentaar hierop van de tafelende dames geeft een treffend tijdsbeeld en is herkenbaar als borrelpraat vol onderbuikgevoelens bij het wereldnieuws. ,,Ober, een flesje Sekt graag. Koud! We moeten klinken en we moeten drinken. Op de harde nieuwe wereld!”