Rommelig scenario wordt ingewikkelde film

recensie Wat een eigenaardige film is dit. 'The Butterfly Effect' opent met een korte uitleg van de chaostheorie: het gefladder van een vlinder hier kan elders op de wereld een storm veroorzaken.

Iets kleins kan grote gevolgen hebben. Scenarioschrijvers maken vaak dankbaar gebruik van dat idee. Films als 'Lola Rennt' en 'Sliding Doors' bijvoorbeeld staan stil bij de uiteenlopende wendingen die het leven door een enkel incident kan nemen. 'The Butterfly Effect' doet dat ook maar gooit daar nog zoveel andere ideeën doorheen dat je het zicht op de theorie uit de titel al snel verliest. Evan Treborn (Kutcher, na jolige komedies als 'Dude, Where's My Car?' voor het eerst in een serieuze rol) had als kind last van black-outs, momenten die simpelweg niet in zijn geheugen zijn opgeslagen. Als jong volwassene kan hij ze zich toch herinneren: afschuwelijke gebeurtenissen waarbij hij misschien als slachtoffer, misschien als dader betrokken was. 'Misschien', want Evan vindt een manier om terug te gaan in zijn geheugen en zijn levensgeschiedenis én die van anderen te veranderen. Soms in zijn eigen voordeel, soms pakt het juist beter uit voor zijn vrienden of zijn jeugdliefde Kayleigh (Amy Smart). Klinkt dit al ingewikkeld, de film is nog veel onbegrijpelijker. De ene keer is zijn liefje opgegroeid tot een zorgeloze studente, de andere keer tot een uitgeleefde heroïneprostituee. Oei, wat is het leven grillig! Halverwege krijg je een beetje genoeg van deze mix van quasi filosofische ideetjes, bovennatuurlijk gegoochel en schrikeffecten. De chaostheorie slaat in dit geval vooral op 'The Butterfly Effect' zelf: een ongestructureerd scenario levert een erg rommelige film op.