Toffe Thunderbirds ontbreekt het aan stijl en ironie

recensie Op Trafalgar Square, in hartje Londen, is vorige week een knalrode raket geland. 'T3' staat er op.

De fans van 'Thunderbirds' weten genoeg. Wie met veel plezier de befaamde poppenserie uit de jaren zestig heeft gezien, krijgt een warm gevoel bij het zien van een van de supersonische machines waarmee de heldhaftige familie Tracy overal ter wereld gevaar bestreed. Deze live action bewerking richt zich echter niet op verstokte liefhebbers maar op jonge kijkers van nu. Dus geen ironische knipogen naar de swinging sixties zoals in de 'Austin Powers'-films, maar rechttoe rechtaan avonturen rond de jongste telg van de geheel mannelijke clan van toffe jongens met kekke kuifjes. Deze Alan Tracy (Corbet) wil zich graag bewijzen. Eindelijk krijgt hij de kans wanneer zijn familie wordt bedreigd door een aartsslechterik: Ben Kingsley in een hoogst gênante vertoning. Met zijn mottige badjas lijkt hij minder op een angstaanjagende schurk dan op een pensionado die met een kopje thee en een lekkere stoel ook tevreden zou zijn. Het enige leuke personage is eigenlijk Lady Penelope (Myles). Steevast in het roze (ook haar racende, vliegende en varende vehikels zijn zuurstok-gekleurd) en immer Brits onderkoeld staat zij onze helden bij als dat zo uitkomt. Met haar buitenissige gevoel voor stijl is zij de meest geslaagde verschijning in een film die veel geestiger had mogen zijn.