It runs in the family

recensie Z7 7733416

Op de valreep, want Kirk is 88 en heeft in 1995 een beroerte gehad die hij niet kan verhullen. Zijn geest is helder maar hij praat moeizaam. Ook als Tweede Wereldoorlog-veteraan Mitchell Gromberg die graag en traag vit op zoon Alex (Michael), net als hij advocaat en ook iets teveel met zijn eigen dingen in de weer om opmerkzaam te zijn voor wat om hem heen gebeurt. De dood van moeder Evelyn (gespeeld door Michaels echte moeder Diana, Kirks ex) en de drugs van kleinzoon Asher (gespeeld door Michaels zoon Cameron), het komt allemaal plotseling. Een niet zo normale familie die Douglasses. In deze op dvd uitgebrachte film spelen zij misschien niet zichzelf, maar is hun familieband voelbaar. Er hangt een aangenaam soort goedmoedigheid. Dankzij scriptschrijver Wigutow gebeurt er wat teveel ergs in de familie, maar die rampen worden op laconieke wijze gedragen. 'It runs in the family' is zo minder snijdend maar ook realistischer dan ooit 'On Golden Pond', waarin de Fonda's hun meningsverschillen uitspeelden, maar waarin climax en loutering op zijn Hollywoods volgden. Zo niet in 'It runs in the family'. Hier eindigen de wat versleten maar ook verbonden familieleden (zoons, man, vrouw, opa) ieder alleen op eigen sofa in hetzelfde huis. Dat gebeurt in wel meer families.