recensie In de documentaire 'Het zijn écht mijn kinderen' komt het verhaal achter de Somalische vluchtelinge Khadra aan bod. Hoe verandert een moeder met gezin, geld en een gouden toekomst in een verwarde vluchtelinge die het binnen de vier muren van het opvangcentrum moet zien te rooien? In haar vaderland had de Somalische Khadra een succesvol bestaan. In Nederland moest ze aanvankelijk alleen zonder man en kinderen opnieuw beginnen.
Veel vluchtelingen uit Somalië hebben traumatische ervaringen in het thuisland opgedaan. Ook Khadra. In de Somalische burgeroorlog verloor ze haar man en kinderen op gruwelijke wijze. Haar man trof ze bij thuiskomst in tweeën gehakt aan, haar oudste zoon van dertien lag er met ingehakte schedel naast. De andere kinderen waren verdwenen. Na een zoektocht van maanden werden Khadra's drie kinderen uiteindelijk door documentairemaker Eveline van Dijck in een vluchtelingenkamp in Kenia getraceerd. Na slepende procedures werd Khadra na een jaar met haar kinderen verenigd. Inmiddels heeft het gezin zijn draai in Nederland gevonden. De kinderen (alledrie tieners) hebben het druk met school en Khadra verwerkt het verleden. Deze documentaire is waardevol omdat het het hele verhaal van een vluchteling toont en de last die vele ontheemden met zich meedragen. Documentairemaakster Van Dijck blijft het gezin volgen en wil over een paar jaar de volgende documentaire maken.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.