Hilliard Ensemble: Machaut motetten/Trio Mediaeval: Soir, dit-elle

recensie Twee cd's van het kwaliteitslabel ECM, twee keer muziek uit Middeleeuwen en Renaissance, gezongen door twee verschillende vocale ensembles.

Om maar met de veteranen te beginnen: het Hilliard Ensemble (deze maand uitgebreid te horen in het Arvo Pürt Festival in Groningen) is al decennialang een begrip in de oude muziek. Het uit louter mannenstemmen bestaande ensemble staat bekend om zijn schoongewassen en kaarsrechte klank. Volgens sommigen kil en over-esthetisch, maar volgens liefhebbers nagenoeg perfect van helderheid, lichtheid en vooral klankzuiverheid en intonatie. Voor de fans is de nieuwste cd met motetten van Guillaume de Machaut een feest van herkenning, maar mij klinkt de wederom perfect bijgevijlde strottenklank zo langzamerhand wat te klinisch. Alsof je een computer hoort, kil en zonder aandacht voor de expressie van de individuele composities. De vrouwelijke evenknie van de Hilliards, het Scandinavische Trio Mediaeval, heeft een wat warmbloediger aanpak. Zuiver zijn ze absoluut en daarbij geven ze de mis van Leonel Power (een generatie later dan Machaut) een zeer persoonlijke uitdrukkingskracht mee. Ook de programmering van de cd van het trio is interessanter: geen catalogus maar een concerterende aanpak. De speciaal voor hen gecomponeerde werken van Powers hedendaagse neo-spirituele collega's Moody, Bryars, Smith en Harkavyy zijn een verademing.