Wroeten in de persoonlijke midlifecrisis

Er is al veel over gezegd en geschreven, veel te veel eigenlijk: de persoonlijke tv-zoektocht naar geluk van VPRO-programmamaker Bram van Splunteren. Vanavond deel drie. Daarin herhaalt Van Splunteren zijn klachten over zijn leven, zijn collega's, zijn onvervulde dromen. En hij zoekt vrienden op (Bekende Vrienden: Thom Hoffman en Robert ten Brink-ook een VPRO'er kent de tv-wetten) om zijn leed te delen.

Acteur/fotograaf Thom Hoffman probeert voorzichtig het geval-Van Splunteren neer te zetten als een pars pro toto voor het breed levende 'is-dit-alles-gevoel', maar helaas, Van Splunteren trapt er niet in. Zijn ego is te groot.

Er wordt teruggegrepen op een 'hoogtepunt' in een eerdere aflevering van de Van Splunteren-show, het moment dat hij bij een therapeut in tranen uitbarstte omdat hij het gevoel had tekort te schieten tegenover zijn zoon. Dat waren géén krokodillentranen, verzekert Van Splunteren, alsof dat de tv-kijker een zorg zal zijn. De scheidslijn tussen echt en net-echt is op tv immers al jaren geleden vervaagd. Maar bij de collega's blijkt de kwestie volop te leven.

Van Splunteren is nu dus toe aan deel drie van de speurtocht naar zijn midlifecrisis en het is te hopen dat het hierbij blijft. Want, zoals de tienerdochter van Van Splunteren het plastisch uitdrukt: ,,Wat hebben zij ermee te maken? Echt geen kut.'' En zo is het maar net.