*

 

Glim-en grimlach van Loudon Wainwright

Stan Rijven − 24/05/04, 00:00

recensie 'Er was iets met een meisje, mijn hand ging naar haar billen, maar Ruud Lubbers was me voor. A hard day on the planet. Er was iets met een wissel op het station van Amsterdam....'. De Nederlandse tekst is afkomstig van cabaretier Dolf Jansen, de song van Loudon Wainwright III.

Samen stonden ze zaterdag in Paradiso, tenminste Jansen deed een flitsend gastoptreden bij de man die hij als een grote inspiratiebron beschouwt. Wainwright verwerkte het intermezzo soepeltjes in zijn show en pikte daarna de draad weer op. Nou ja draad, Wainwright is een singer/songwriter, tragi-komiek en rasverteller ineen die uit ieder onderwerp een boeiende song schept.

Een bezoek aan het graf van Hank Williams, fascinatie voor de Hubble telescoop, het mijmeren bij een jeugdfoto: zijn privéobservaties maakt hij vol zelfspot telkens tot de jouwe. Wainwright vertegenwoordigt al ruim dertig jaar een eigen categorie, die nog steeds niet op werkelijke waarde wordt geschat. In 1966 begonnen in de koffiebars van New York raakte hij bekend in het folkcircuit, midden jaren tachtig ook in popkringen. Toch verwierf zijn oeuvre nooit de brede erkenning die het verdient.

Wainwright is een getalenteerde gitarist die met aangrijpende strot de blues heeft. Zijn songs bezitten urgentie en doorstaan moeiteloos de tand des tijds wegens het thema dat Wain's world bepaalt: angst voor de onzichtbare hand die ons de grauwe middelmaat in wil trekken. Dankzij de roem van zijn zoon Rufus, die onlangs ook Paradiso aandeed, ontdekt een nieuwe generatie deze chroniqueur van de babyboom-generatie. Als inleiding op 'Surviving Twins' waarin Loudon de relatie met zíjn vader te berde brengt riep hij: 'En, zei Rufus nog iets aardigs over mij?' Het publiek kon er geen genoeg van krijgen al was het maar wegens het telkens verschieten van glimnaar grimlach. Of wegens het troostlied 'Heaven': ,,In de hemel krijg je bier bij het ontbijt en tequilla bij de lunch.” Ook buiten het podium bleef papa Wainwright III zichzelf; na afloop stond hij in de hal zijn laatste album 'So Damn Happy' te signeren.

mailIcon print |