Noodkreet

,,Dringend gewenst: jongere leden,'' luidt de kop boven een hartenkreet in MV-NU. MV staat voor Mariënburgvereniging, NU staat voor wat de vereniging wil worden - jong, eigentijds en aantrekkelijk. ,,De Werkgroep Identiteit en Imago licht al een tipje op van de sluier van wie we als MV samen zijn,'' belooft de inhoudsopgave op de voorkant aan de leden.

De redactie belooft een sprankelende uitgave. ,,Het zit door heel het nummer. Kracht en energie, inzet en humor: sporen van God die zich thuis voelt in mensen.'' Onderwerpen die worden beloofd: ,,Anke Cornelissens toont hoeveel je terugkrijgt als je er bent voor een ander,'' en ,,Andries Baart geeft handreikingen voor de kunst om present te zijn aan de ander, vanuit die ander.''

Je moet er misschien even moeite voor doen om mee te gaan in dit binnenkerkse taalgebruik - 'veel terugkrijgen', 'handreikingen' geven, de kunst van het 'present zijn' en het 'er voor die ander zijn', liefst nog 'vanuit die ander'. Wie dit niet gelijk lukt kan proberen om met de ogen dicht de woorden te herhalen, of ze in spelvorm eigen te maken - in conversatie met de buren, met de kassajuf, of met hond of kat.

Of je kunt gelijk de sprong in het diepe wagen en gewoon lid worden. Want jongere leden zijn dringend gewenst. ,,De Mariënburgvereniging telt heel veel waardevolle leden die haar sinds de oprichting trouw zijn. We zien ze graag zo lang mogelijk in ons midden,'' begint de noodkreet. ,,Maar er zijn de voorbije jaren niet veel mensen bijgekomen van de generatie die na de Tweede Wereldoorlog is opgegroeid, mensen dus die jonger zijn dan zestig jaar.''

,,Enige verjonging is niet alleen van belang om het voortbestaan van de vereniging veilig te stellen. We hechten ook aan de aanwezigheid van jongere vrouwen en mannen omdat zij gemiddeld vertrouwder zijn met de jongste ontwikkelingen in de samenleving en op het terrein van de spiritualiteit dan de generatie die gerijpt is in de jaren zestig, zeventig en tachtig van de vorige eeuw.'' Wat hier bedoeld wordt is niet helemaal duidelijk. Is de vereniging heel ambitieus op zoek naar jongeren die 'gerijpt zijn in de jaren negentig? Of doelt 'rijpen' niet op de jeugd maar op het proces van ouder worden, van overrijpt raken, als het ware?

Hoe dat zij, ,,de veranderingsgezinde, op vernieuwing gerichte Mariënburgvereniging kan hun ervaringen en opvattingen niet missen.'' De kerken lopen leeg, en menigeen is op zoek naar nieuwe vormen van religiositeit, weet de schrijver. ,,Welke gevolgen dient dit te hebben voor de Mariënburgvereniging? Bij de overweging daarvan hebben we bijdragen nodig van de generatie die midden in deze ontwikkelingen staat.''

Zelf is de schrijver van deze oproep ook een nieuwkomer, van begin vorig jaar. ,,Mij valt op,'' schrijft hij, ,,hoezeer de gemoederen nog in beroering zijn over problemen en tegenstellingen van enkele jaren geleden.'' En inderdaad, uit verschillende artikelen blijkt de frustratie over de arrogantie van bisschoppen met hun heel bijzondere seksuele moraal - ,,Dan denk ik: wat is dat toch liefdeloos''.

Gelijk hebben ze, natuurlijk. Jongeren onder de zestig worden dan ook met open armen ontvangen door niet zomaar de eerste de besten, maar door hoogopgeleide, kritisch denkende, breed geïnteresseerde en geëngageerde mensen.

En ze kunnen meer dan kankeren op de conservatieven in de kerk waar ze maar geen afstand van kunnen nemen. Ze willen niet alleen het instituut kerk veranderen, maar vergeten ook de eigen spiritualiteit niet. ,,Ik heb altijd het gevoel gehad dat er iemand naast me stond,'' zegt Anke Cornelissens-Goddijn.

,,In mijn hele leven is die kracht er geweest, die mij verder bracht. 'Samen komen we er altijd door', dacht ik. Dardoor kon ik alles. Ik heb kunnen genieten maar ik heb ook het lijden kunnen dragen omdat ik die kracht naast mij wist.''

Een andere getuigenis luidt: ,,Bijna dagelijks nog verlies ik meer van mijn vermoeden dat U, Alwetende, Algoede, op afroep geeft wat ik U vraag. Heel vaag, steeds vager blijft in mij het besef van uw ER-ZIJN. Al maar kleiner word ik in uw Alomvattendheid. Word ik weer kind dat, tegen het einde van zijn leven zich kal, durft over te geven? Geborgen gebleven als het is in de pal, van uw hand.''

Is het niet triest dat zulke clubs - aan protestantse kant verwant met even hard vergrijzende en wegkwijnende vrijzinnigen zoals doopsgezinden en remonstranten - er zo zieltogend voorstaan? Ze vormen wat we best het levensbeschouwelijke puikje van de oudere generatie zouden mogen noemen. En het zou verdrietig zijn als daar over tien, twintig jaar niets meer van over is.

Werk te doen dus voor de werkgroep Identiteit en Imago van MV-NU. ,,Vanuit het beleidsplan hebben we uitvoerig gepraat over de toekomst,'' luidt het. ,,De nodige vragen kwamen naar voren: verstaan we als vereniging de signalen van de tijd?'' Na lang praten kwamen ze 'als bestuur' tot de conclusie dat er 'opnieuw vertaald dient te worden naar het nu', en kwamen ze op een lumineus idee, dat jongeren van onder de 60 massaal richting MV zal doen toe rennen. ,,Dat vertalen naar het nu zou ook kunnen gebeuren via een interactieve website. Dat gaan we nu onderzoeken.''