*

 

Twee eenlingen met een gedeeld verleden

Saskia Bosch − 23/07/04, 00:00

recensie Simon & Garfunkel behoren tot de beroemdste duo's uit de popgeschiedenis. Minstens even legendarisch als hun muziek zijn echter hun vetes. Vele malen gingen Paul Simon en Art Garfunkel uit elkaar en naar verluidt spraken ze zelfs een decennium lang helemaal niet met elkaar.

Woensdag deden de twee rijpe zestigers de Amsterdam Arena aan voor hun eerste Nederlandse optreden in 22 jaar. De fans kregen een twee uur durende show met alle grote hits en waarin niemand minder dan de Everly Brothers een vier nummers ('Wake Up Little Susie', 'Dream', 'Let It Be Me', 'Bye Bye Love') durend gastoptreden gaven.

De muziek van Simon & Garfunkel draaide altijd om de briljante songs van Simon en de bijzondere vocalen van Garfunkel. De songs bleken in de Arena niets aan kracht te hebben ingeboet en met elke hit ging er een zucht van verrukking door het publiek. Maar het concert was nog maar enkele minuten oud of het was al duidelijk hoezeer Garfunkel op vocaal gebied heeft moeten inleveren. Al meteen bij het openingsnummer 'Old Friends' kromden de tenen zich toen de hoge, parelende vocalen veranderd bleken in een hees, krachteloos geluid. Bij een enkel nummer ('Kathy's song) pakte zijn hese stemgeluid best charmant uit, maar veel vaker moesten de concertgangers angstig meebibberen en horen hoe Garfunkel smokkelde of de hoge noten niet meer haalde. Dat hij daarbij zelf ook zichtbaar leed en steeds meer ging kijken als een puppy die slaag verwacht, maakte het des te pijnlijker.

Toch hadden deze onvolkomenheden met de mantel der liefde bedekt kunnen worden als Simon & Garfunkel met hart en ziel hadden gemusiceerd. Maar in plaats daarvan wilde het concert maar niet ontvlammen en was het tekenend dat het de Everly Brothers en niet Simon & Garfunkel waren die als eersten het publiek massaal uit de stoeltjes kregen.

Het belangrijkste struikelblok leek daarbij het gebrek aan communicatie tussen Simon & Garfunkel. Eén keer, tweemaal hooguit, was er sprake van oogcontact tussen de artiesten. De rest van de tijd stonden ze samen alleen op het podium en was er van chemie geen sprake.

De aanblik van die twee mannen die volkomen los van elkaar opereerden en het applaus in ontvangst namen, zorgde er uiteindelijk voor dat het concert vooral een gevoel van triestheid opriep. Simon & Garfunkel zijn geen duo meer.

mailIcon print |