Zoon John volgestopt met pillen

recensie Kerstin Kvist, een Zweedse tekenares van spotprenten, raakte lang geleden vanwege de liefde in Engeland verzeild. Als jong meisje werkte ze als oppasser-verpleegster in het merkwaardige huishouden van de familie Cosway in Lydstep Old Hall in Essex. Een huis overwoekerd door klimop met een bibliotheek als een labyrint.

Een heerszuchtige moeder van een jaar of tachtig probeert drie volwassen dochters naar haar pijpen te laten dansen, terwijl een vierde dochter - een rijke weduwe - af en toe aan komt waaien en in elk geval financieel de touwtjes in handen heeft.

Het familiekapitaal is namelijk onbereikbaar voor de moeder, want vermaakt aan de enige zoon, John Cosway. John is een zorgenkind van tegen de veertig, en Kerstin is aangesteld als zijn gezelschapsdame.

Al gauw daagt het Kerstin dat de zombie die zij mee uit wandelen moet nemen en om zeven uur onder de wol moet stoppen in werkelijkheid een genie is. Moeder en dochters proppen hem vol met pillen, zogenaamd om hem tegen zichzelf te beschermen, maar de vraag is of hun motieven wel zo zuiver zijn.

Als moeder door een val in het ziekenhuis belandt, één van de zusters zich verlooft met de dorpspastoor en intussen evengoed met haar andere zuster strijdt om het bed van een drankzuchtige kunstenaar, veranderen de verhoudingen in huize Cosway voorgoed.

Barbara Vine is het alter ego van de Britse misdaadschrijfster Ruth Rendell, die wereldwijd bekend is door haar boeken met inspecteur Wexford. Haar nieuwste boek verscheen meteen ook in vertaling, maar wie gemakkelijk Engels leest, grijpe naar The Minotaur, want Vine-Rendell komt in de grondtekst echt het beste tot haar recht. De sfeer van het excentrieke Engelse platteland van vijfendertig jaar geleden en de speelse verwijzingen naar klassiekers uit de Britse literatuur verliezen in vertaling toch aan kracht.