recensie Tot horrorverhalen heb ik me nooit aangetrokken gevoeld. Moordenaars en psychopaten geen bezwaar, maar zodra er vampiers en andere onstoffelijke wezens aan te pas komen, grijp ik naar iets anders. Maar ja, als een boek zo nadrukkelijk als een toekomstige hype in de markt wordt gezet als 'De historicus' van Elizabeth Kostova -een debuut van ruim 700 bladzijden, tegelijk uitgebracht in twintig talen- dan kun je niet veel anders doen dan gehoorzaam beginnen te lezen.
Een meisje van zestien vindt in de bibliotheek van haar vader in Amsterdam een merkwaardig boek en enkele intrigerende brieven, gericht aan 'mijn waarde en onfortuinlijke opvolger'. De brieven en de verhalen die haar vader -een diplomaat van Amerikaanse komaf die ter wille van de vrede heel Europa rondreist- mondjesmaat prijsgeeft, zetten de dochter op het spoor van de zoektocht naar Dracula. Inderdaad, het monster met de onheilspellende lange hoektanden.
Van lieverlee komt het meisje erachter dat haar vader, zijn ooit mysterieus verdwenen leermeester uit Oxford én haar moeder, die ze nooit gekend heeft, een groot deel van hun leven hebben gewijd aan het vinden van het graf van Dracula. In de hoop dat ze dit ondode wezen, waarin de bloeddorstige 15de-eeuwse tiran Vlad III uit Transsylvanië nog steeds zou doorleven, voorgoed onschadelijk zouden kunnen maken. Ze vinden sporen in oude Hongaarse bibliotheken en in Bulgaarse kloosters. Ze worden geassisteerd door geobsedeerde wetenschappers en gedwarsboomd door als bibliothecarissen vermomde vampiers.
Het boek zit ontegenzeggelijk knap in elkaar en schrijven kan Kostova wel. Ze weet de sfeer van de vele plekken die worden aangedaan goed te treffen. Wie van draculaverhalen houdt -een korte blik op internet doet vermoeden dat er daarvan legioenen zijn- zal blij zijn met deze nieuwe pil. Aan mijn voorkeuren heeft Kostova niets veranderd.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.