Duistere getallen op de museumvloer

recensie Met ingang van vandaag bespeekt Trouw weer wekelijks een of meer thrillers. De nieuwe recensenten, Agnes Amelink en Afra Botman, zullen elkaar daarbij afwisselen.

Als Jacques Saunière, hoofdconservator van het Louvre, vermoord wordt aangetroffen in zijn eigen museum, begrijpt de Franse recherche meteen dat ze deze moord niet alleen kan oplossen. De museumman ligt er schokkend bij, helemaal uitgekleed, armen en benen wijd. Met bloed uit de schotwond is op zijn buik een vijfpuntige ster getekend, met zijn navel als middelpunt. Alles wijst erop dat Saunière de minuten die hem restten gebruikt heeft om de achterblijvers aan het spoorzoeken te zetten.

De politie roept de hulp in van professor Robert Langdon. Niet alleen omdat hij als laatste een afspraak had met het slachtoffer, maar ook omdat hij alles weet van religieuze symbolen. Want behalve zijn eigen bizarre pose heeft Saunière ook nog een duistere getallenreeks en twee dito zinnetjes achtergelaten op de museumvloer. Opnieuw moet Langdon, die we al kennen van Dan Browns vorige boek 'Het Bernini Mysterie', ingewikkelde raadsels oplossen om een ramp te voorkomen.

Wat Langdon niet weet is dat de Fransen hem als hoofdverdachte beschouwen. Saunière heeft zijn aanwijzingen namelijk besloten met de oproep 'zoek Robert Langdon'. Sophie Neveu, onderzoekster bij de afdeling cryptografie van de Franse recherche, is daar wel van op de hoogte. En behalve een gewiekst onderzoekster is Neveu ook de kleindochter van de vermoorde conservator. Zodra ze in de gaten heeft dat haar grootvader een wel heel simpel cijferraadsel heeft opgegeven, beseft ze dat dit vooral een boodschap voor haar is. Ze haast zich naar het Louvre om Langdon te waarschuwen.

Neveu smokkelt Langdon listig uit het museum en dan volgt een wild etmaal waarin de twee, achtervolgd door de Franse recherche, samen achter de raadsels rond Saunière's wonderlijke dood aangaan. Zijn kennis van religieuze symboliek gecombineerd met haar vertrouwdheid met de raadselspelletjes van haar grootvader brengen hen op het spoor van een eeuwenoud geheim genootschap met machtige vijanden. Voor Saunière werd vermoord, werden ook enkele andere leden van dit genootschap omgebracht. En intussen is een Opus Deï-bisschop met Don-Quichot-trekjes op weg naar het buitenverblijf van de paus. Want o wee als het geheim van de graal in verkeerde handen valt.

Naarmate de nacht vordert, worden de verwikkelingen steeds onwaarschijnlijker en de ontsnappingen curieuzer, maar je blijft doorlezen, want De Da Vinci Code verliest zijn vaart geen moment. Ze scheuren door Parijs, van Parijs naar een Chantilly-achtig kasteel in de omgeving, met een privé-vliegtuig naar Engeland en telkens als je denkt 'nu zijn ze erbij', weten ze opnieuw wonderbaarlijk te ontkomen. Je weet dat het allemaal onzin is, maar toch neem je je voor de volgende keer in het Louvre, in de St. Sulpice en de Westminster Abbey extra goed op te letten; overal zijn patronen die duiden op het graalgenootschap waar Saunière de spil van was. Dat is bepaald een verdienste van Dan Brown. Het verhaal wemelt van de wetenswaardigheden die de nieuwsgierigheid opwekken, maar het blijft spannend. Een smakelijk boek met een voorname plaats voor de vrouw -en dat zonder een enkele plastische seksscène.