Wapens tegen radicalisme

Zo verwijst The Economist in een hoofdartikel twee keer naar 'Van Gogh's killer'. Eenmaal om duidelijk te maken dat de Britse daders, 'gewone jongens van hiernaast', geen uniek verschijnsel zijn. En om te onderschrijven dat inspirators van aanslagplegers, als de Syrische imam van B., hard moeten worden aangepakt.

Het Britse blad meent verder dat aanscherpen van terreurwetten en een open debat binnen de islam, de wapens moeten zijn tegen het moslimradicalisme. Ook Die Zeit zit op die lijn, en het is precies wat de regering-Blair verkondigt. Maar Der Spiegel twijfelt, Mohammed B. aanhalend, die over zijn daad opmerkte: ”Jullie kunnen het toch niet begrijpen.”

De Amerikaanse bladen Time en Newsweek zetten de spot op Karl Rove, de adviseur van president Bush, die een CIA-agente zou hebben verraden. Het draait allemaal om Valerie Plame, die undercover voor de CIA werkte. Aan het opblazen van haar dekking hangt een fors prijskaartje. Niet alleen kost het een klein vermogen een undercover-agent te installeren, ontmaskering levert de bespioneerde tegenstander een schat aan informatie over de werkwijze van de CIA. Op de vraag op de cover of Rove 'een prijs gaat betalen', blijft Time evenwel het antwoord schuldig.

Die Zeit en Der Spiegel hebben ook zo een onontkoombaar onderwerp: 'Der Wahlkampf', de verkiezingsstrijd in Duitsland. Die Zeit belicht de 'terugkeer van links' onder een prachtige illustratie van ex-SPD'er Oskar Lafontaine als strijdbare communist, voorhamer over de schouder en rode ster op de pet. Maar overigens is het blad vernietigend in het commentaar over de PDS/WASG, de combinatie van ex-communisten in Gregor Gysi's PDS en ontevreden SPD'ers onder leiding van Lafontaine: ”Hun boodschap past in een platte formule: Korter werken en hoger loon - de rijken betalen.

De cover van Newsweek is gewijd aan de vraag 'wat kun je nog voor een superrijke kopen?', en het is duidelijk dat de zomer is aangebroken. Het probleem is, schrijft het blad, dat veel meer mensen zich luxueuze dingen kunnen veroorloven, dus wat is nog extravagant voor de happy few? Het antwoord is simpel: nog duurdere auto's, juwelen, kunst, reizen, kleding en hebbedingetjes. Een helikopter bijvoorbeeld die je op de top van de Mount Everest kan brengen, een mobieltje van 32000 dollar, en een camper van 1,2 miljoen die behalve rijden ook varen kan.

Der Spiegel zomert over de opvoeding van ouders, ook in Nederland een probleem. Aan het woord komen achtereenvolgens Katharina Saalfrank, 'super nanny' van RTL, de snelle ondernemer en gelegenheidspedagoog Philip Schoeller en Bernhard Bueb, ex-leider van het Zuid-Duitse elite-internaat Salem. Hun ideeën botsen, dat spreekt.

Tv-succes Saalfrank, vroeger muziektherapeute met hongerloon, is vol van planning, schema's en afspraken. Schoeller is van de jaren zestig, vindt 'opvoeden' een vreselijk woord en spreekt liever over 'aanmoedigen'.

Hij is voor de 'creatieve aanpak', de 'dialoog op ooghoogte'. Internaatdirecteur Bueb vindt juist dat alle kwaad te danken is aan die vermaledijde jaren zestig.

Hij pleit voor keiharde discipline, zoals op zijn instituut Salem. Daar zijn alcohol en drugs verboden. Wie laat thuis komt, moet een blaastest doen, en elke dag dient een leerling urine in te leveren voor de drugstest. Op overtreding stond maar één straf: vertrekken.