Nieuwe acts zijn grootste charme 5 days off-festival

recensie Het Amsterdamse festival voor elektronische muziek, '5 days off' beleefde afgelopen week zijn vijfde editie. Het evenement begon in 2000 als het kleine broertje van het Gentse 10 days off en heeft een behoorlijke groeispurt doorgemaakt. Trok de eerste editie 4000 bezoekers, nu schat organisator Mojo Concerts dat zo'n 17 000 liefhebbers hun weg naar de Melkweg, Paradiso, het Nederlands Instituut voor Mediakunst en de Heineken Music Hall hebben gevonden.

De grootste charme van '5 days off' bleek ook dit jaar weer de mogelijkheid om in korte tijd kennis te met nieuwe en (nog) onbekende acts. Soms ging het om vluchtige kennismakingen. Zoals het optreden van Hot Chip. Het programma typeerde de muziek van de Britten als een mix van Leonard Cohen, de Stones en King Tubby. In Paradiso bleek die ronkende aankondiging neer te komen op een springerige cocktail van pop, hiphop en rock, die wel energiek was, maar de aandacht niet lang kon vasthouden.

Toch leverde het programma ook kennismakingen op die wel eens het begin van een mooie vriendschap zouden kunnen inluiden. Zoals het optreden van M. I. A. (missing in action), oftewel Maya Arulpragasam. De rapster heeft een levensverhaal dat er bij de Britse muziekpers inging als pap. De dochter van een voortvluchtige Tamil revolutionair bracht haar jeugd grotendeels door in Sri Lanka, maar vluchtte naar Londen toen het geweld tussen de Singalese regering en de Tamil Tijgers te erg werd. In Londen stortte M. I. A. zich op de muziek, wat resulteerde in de cd 'Arular'. Het album werd door de Britse pers de hemel ingeprezen en The Guardian doopte haar zelfs de 'Londense Missy Elliott'. Toch is er ook kritiek op de rapster. Met name het feit dat ze haar sympathie uitspreekt voor de gewapende strijd van de Tamils en de PLO (”Like PLO, I don't surrender.” -'Sunshowers') is niet bij iedereen goed gevallen.

Het nam niet weg dat haar optreden in de Melkweg naar meer smaakte. Haar vrolijke presentatie en opzwepende songs zorgden ervoor dat het feest al na een paar nummers goed losbarstte, terwijl ze met haar cross-over van hiphop, Indiase bhangra en Jamaicaanse dancehall bewees een originele sound in huis te hebben. De revelatie van de zaterdagavond was echter het optreden van Fischerspooner. De Newyorkers zetten met hun dik aangezette electropop de grote zaal van Paradiso volledig op z'n kop.

Stel je voor hoe een kruising tussen Kraftwerk, The Cure en de Scissor Sisters zou klinken en je hebt een aardig idee van de campy, maar o zo aanstekelijke muziek van Fischerspooner.

Bovendien ontpopte zanger Casey Spooner zich als mediageniek middelpunt van de storm. Gekleed als een Romeinse keizer paradeerde hij als een supernarcist over het podium. Je kon je ogen er niet van afhouden.