Deborah Voigt - Obsessions

recensie Wraak! Dood en verderf! Termen die je nogal eens langs hoort komen op de opera-bühne.

Termen ook die de Amerikaanse sopraan Deborah Voigt waarschijnlijk maar met moeite heeft kunnen inslikken toen ze onlangs door het Royal Opera House Covent Garden aan de dijk werd gezet. Volgens de casting director was Voigt te vet voor de titelrol in Richard Strauss' 'Ariadne auf Naxos'. Maar in die vele Voigt-kilo's hangen wel een paar gouden stembanden, die in Londen nu dus niet (nooit) meer te horen zijn. Hier in Nederland konden we die stembanden bewonderen toen Voigt begin jaren negentig optrad (o.a. als aanvoerster van de hojotoho-ende Walküren en als Elsa in 'Lohengrin'). Voigts stem heeft zich sindsdien superieur ontwikkeld. In Wenen werd ze vorig jaar bejubeld als Isolde en aan de MET in New York zingt ze momenteel een opvallende Sieglinde. Van die rollen staan fragmenten op Voigts nieuwe verzamel-cd 'Obsessions'. Begeleid door het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks onder leiding van Richard Armstrong laat Voigt een staalkaart van haar kunnen horen. Niet gering hoor! En als om te zeggen hoe stom ze in Londen waren om haar niet in Ariadne's jurk te hijsen staat er ook een glorieus fragment uit die opera op deze cd. Wat een prachtig egaal en vrij geluid dat met gemak stralend door de volle orkestklanken heen breekt. En wie zegt dat de oorspronkelijke Ariadne geen dikkerd was?