*

 

Onvervalst optimisme

Rinske Wels − 29/01/05, 00:00

opinie Jenny Arean wilde graag met een nieuw soloprogramma op pad en in plaats van te putten uit haar rijke repertoire van vroeger -ze zit dit jaar 45 jaar in het vak- vroeg ze gerenommeerde tekstdichters fonkelnieuwe nummers voor haar te schrijven. Met Ivo de Wijs en Jurrian van Dongen als voornaamste hofleveranciers. ,,Drank, daar houden schrijvers van. En ik ook'', vertelt ze. Dus na een avond vol eten, drinken en vooral veel praten, ging ieder zijns weegs en bleef Arean thuis achter. Hoewel veel liederen over de liefde gaan, het ouder worden of het verleden dat achter je ligt, steeds is het anders verwoord. Maar wat overal omheen zit, is een randje melancholie. Zo schreef Daniël Lohues (zanger van de Drentse band Skik en Lohues & The Louisiana Blues Club) een onvervalste 'Country jodel in mineur', Nederlandstalige blues op zijn best. En Jenny Arean jodelt er lustig op los. Ze is in haar element op het podium, voor de pauze in een pauwblauw kostuum, erna in vlammend rood. Ze heeft dan ook de ruggensteun van fantastische muzikanten, zoals Peter van der Zwaag, Hubert Heeringa en Christiaan van Hemert.

Een flink aantal nummers gaat over deze tijd. Een woelige tijd, vindt ook Jennny Arean. De moord op Theo van Gogh heeft haar veranderd, zegt ze. Ze had altijd dat 'nette, begrijpende gevoel van een welzijnswerker'', maar dat kan nu niet meer. En al weet ze soms niet goed wat ze moet doen, ze blijft optimistisch.: ,,Knappe jongen die mij bitter krijgt.'' Arean wil liever 'leven op nieuwsgierigheid', zoals ze zingt in 'Wat het wordt' van Ivo de Wijs. Ouder worden oké, als er maar tijd genoeg is om nieuwe dingen te ontdekken en alles te doen wat ze nog wil doen.

Naast de serieuzere nummers zijn er ook lichte liedjes. Bijvoorbeeld 'Doet ie 't al' van Jurrian van Dongen. Een vader rijdt zijn 16-jarige zoon naar een schoolfeest, de aftershave-walm hangt in de auto evenals de spanning. Nu is tijd voor raad en wijze woorden, maar door vaders hoofd speelt alleen die ene vraag: 'Doet ie 't al?', dat levert de grootste lachsalvo's op.

Het nieuwe soloprogramma van Jenny Arean is een prachtige avond ouderwets theater. Vol vaart en vuur gezongen door een dame die nog lang niet van ophouden weet. Maar met zo'n elitekorps aan schrijvers kan Arean dan ook nog jaren vooruit.

mailIcon print |