recensie De 17-jarige pop- en televisiester Hilary Duff heeft haar nu al een paar keer gespeeld: de zonnige, intens aardige tiener die zich met licht opgetrokken schouders, neergeslagen wimpers en lange haren in het gezicht nog even schuilhoudt voor volwassenheid. Steevast ligt ze overhoop met de populairste meisjes van de klas maar altijd krijgt ze de leukste jongen.
Als dat in films als 'The Lizzie McGuire Movie' en 'A Cinderella Story' werkte, waarom de formule dan niet nog eens toepassen in een verhaal over een plattelandsmeisje met zangambities dat tegen de wens van haar vader deelneemt aan een muziekopleiding in Los Angeles.
Met haar gezellige, maar nietszeggende popdeuntjes houdt deze Terri zich daar opmerkelijk goed staande tussen veel kleurrijkere leeftijdgenoten die rijp zijn voor het conservatorium.
Een en ander culmineert in zo'n scène, u kent 'm wel, waarin haar ouders precies de concertzaal binnenkomen op het moment dat zij haar eerste echte solo heeft. Terri heeft geleerd haar stem te verheffen. Op het podium én tegen haar vader.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.