Oude worstelaar brengt suffig Grieks dorpje tot leven

opinie

’De worstelaar’ van Theater Gnaffel, vanaf acht jaar, is te zien: 18/10 in Capelle a/d IJssel, 28/10 in Zaltbommel, 29/10 in Amstelveen, 5/11 in Zutphen, 19/11 in Rotterdam, 26/11 in Breda. Info: 020-6230623 of www.stipproducties.nl

In een Grieks dorpje verzamelen de nieuwsgierige bewoners zich rond een worstelaar. Hij wikkelt metalen kettingen om het gespierde lijf, die hij met onvoorstelbare spierkracht doet breken. Hij sjouwt met betonblokken alsof het om kartonnen dozen gaat. En in het gevecht maakt zijn tegenstander geen schijn van kans. Nou ja, zo lijkt het als je de trucs van de man niet doorziet.

Een voorstelling met de titel ’De worstelaar’ heeft in de humoristische regie van Ted Keijser al snel een dubbele bodem. Koos de worstelaar is al aardig op leeftijd, maar in zijn hoofd is hij nog steeds wereldkampioen. De fans zijn mensgrote poppen en lijken ontsnapt uit het plaatselijke bejaardentehuis. Een demente oma wankelt achter een rollator en een sullige meneer gaat gekleed in pyjama. Een andere heer is een mopperende zeurpiet en een dame in feestjurk was ooit een schoonheid.

Poppenspeler Elout Hol en acteur Koos Elferink vertellen en spelen het tragikomische verhaal van Theater Gnaffel over de oude worstelaar, die een suf dorpje tot leven brengt. In een rommelig decor met kale blokken, oude matrassen en sjofele koffers komen de dorpsbewoners één voor één tot bloei.

De mopperige meneer Kowalski wil Koos de worstelaar eigenlijk het dorp uitjagen, maar gaat al snel overstag als hij de circuskunsten ziet. Meneer Kleermaker doet tot hilariteit van de kinderen langzaam zijn pyjama uit en gaat met Koos in bad. Mathilde in de feestjurk raakt tot over haar oren verliefd en zingt dromerige Franse chansons. En de demente oma voelt het bloed weer sneller stromen en bijt de man spontaan in de gespierde armen.

Koos Elferink speelt de vriendelijke krachtpatser rustig en naturel, zet een man van vlees en bloed neer. Poppenspeler Elout Hol laat zich van zijn sterkste kant zien en doet je bijna vergeten dat de poppen niet echt zijn. De karakteristieke kop met lang grijs haar en grote mond van de oma grijnst je tegemoet. De tirades van meneer Kowalski galmen met een stem als een klok door de zaal. Meneer Kleermaker, met zijn sullige stem, bleke lijfje en slappe benen zou je als publiek graag helpen bij het oversteken.

Het zijn stuk voor stuk karakters die je bij blijven. Ze werken op de lachspieren en de ene na de andere grap is een goed getimede voltreffer. Na de voorstelling houdt het publiek niet meer op met klappen. ’De worstelaar’ is een theatraal feestje. Met veel binnenpret ga je naar huis.