recensie
CD - KLASSIEK
In de 19de eeuw bepaalden vlugge pianovingers welke mate van virtuositeit een componist op een stuk kon loslaten. Tot de machine de grenzen danig oprekte. Zo werd Ligeti’s klavecimbelstuk ’Continuum’ onspeelbaar geacht, totdat de eerste plaatopname verscheen waarop de snelle noten allemaal werden geraakt. De collega’s lieten zich niet kennen. Binnen een paar jaar kon iedereen het stuk op die snelheid spelen. Later bleek dat de roemruchte opname op halve snelheid was opgenomen en voor de plaat op dubbele snelheid was afgespeeld. De Amerikaanse componist Kyle Gann raakte gefascineerd in de mogelijkheden van machinale complexiteit door de pianolamuziek van Conlon Nancarrow. In zijn ’Studies for Disklavier’ op deze cd neemt Gann diens fakkel over met moderne elektronische middelen. Ganns composities zien er duizelingwekkend uit. Ze klinken alsof er twintig gracieus ontspoorde en stomdronken pianisten uit verschillende muzikale richtingen tegelijkertijd op dezelfde piano willen spelen. Soms kun je op adem komen omdat een gevoelig type onder deze Jekylls en Hydes even solo mag. Maar meestal slaat de machine elegant op hol en sleurt Gann je in een paar minuten door heel Amerika en weer terug. Riemen vast en oren open.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.