Balanceren tussen twee werelden

De leden van de Nederlandse kernploeg hebben een succesvol weekend achter de rug. Op zaterdag wonnen Jansma-Verhees de Grand Prix van Driene (Twentebelt Invitatietoernooi), Oranje A (Bakkeren-Bertens, Ramondt-Westra) wonnen afgelopen maandag het Onstein Pinkster Patton Toernooi. Bakkeren-Bertens hebben iets met dit toernooi, want in de afgelopen vier jaar dat het toernooi gehouden werd, wonnen ze drie keer. Kennelijk ligt het balanceren tussen twee werelden – zowel veilig spel als de overslag zijn belangrijk bij Patton – hen wel.

Dit was een lastig spel (zie diagram 1) van afgelopen clubavond, ook Patton-telling. Het biedverloop was simpel, maar leidde naar de verkeerde manche:

Zowel 4 als 5 zijn betere contracten, maar aangezien in een Patton overslagen belangrijk kunnen zijn, zat het hele veld in 3SA. Oost vond de prima start van een kleine ruiten voor de heer van west, die weer ruiten naspeelde voor de aas van de tafel. Als B valt, is er weinig aan de hand, maar nu west B-vierde blijkt te hebben, wordt 3SA erg problematisch. De leider begon met AH. Wat moest oost op de tweede klaverenhonneur weggooien?

Er waren oostspelers die dachten een kleine schoppen te kunnen missen, maar dit bleek de leider een prachtige ontsnappingsroute te bieden. De leider ging hierna namelijk van slag met een kleine ruiten! Oost nam met de vrouw en raapte nog twee ruiten op.

Dit wordt dan de situatie met nog één ruiten te gaan (zie diagram 2). Op 3 kan de dummy nog een harten missen, west moet een harten laten gaan, de leider kan 5 missen. Wat oost nu ook doet, hij kan niet meer voorkomen dat west in een klaveren-schoppendwang komt. Stel, hij speelt een kleine harten voor de aas van de leider. De leider deblokkeert dan V en speelt 10 naar de heer, waarop voor west het doek valt.

Terug naar het moment waarop oost een kaart moet weggooien op de tweede klaverenhonneur. Stel, hij gooit niet een schoppen weg, maar een harten: kan de leider het spel dan nog halen?

Nee, want dan heeft oost in de eindpositie (zie diagram 2) een schoppentje meer en kan hij met B-derde de schoppendreiging voor zijn rekening nemen. Oost had wel kunnen bedenken dat hij een harten had weg kunnen gooien, want dat zou alleen verkeerd zijn als de leider AVx had gehad, maar dan had hij a) wel gecorrigeerd naar 4 ,en b) wel anders gespeeld.

Een andere interessante wending is als de leider begint met drie hoge klaveren. Ook dan kan de verdediging zegevieren (oost kan een ruiten weggooien).

Hier nog zo'n lastig spel (zie diagram 3). Het biedverloop was simpel:

Zuid kwam uit met een kleine schoppen voor de tien van de leider. Het leek niet zo gek om met AH te beginnen, het slechte klaverenzitsel kwam aan het licht (noord een ruiten weg). Hierna speelde de leider toch maar klaveren door voor de vrouw van zuid (noord een schoppen weg). Zuid speelde 8 na voor de boer en vrouw van de leider, die weer naar harten speelde naar de tien voor de aas van noord. Noord kwam schoppen na, wat nu?

De leider legde de vrouw voor de heer van zuid, die nu 9 meenam en ruiten naspeelde, waarna één down onvermijdelijk was (zie diagram 4). De leider legde klein voor de heer van noord, die een kleine ruiten naspeelde, de leider kon nemen met de vrouw, maar dan kreeg noord nog een hartenslag of kon V overnemen met de aas, maar dan kreeg noord nog een ruitenslag, twee down. De leider had een downslag kunnen redden door V onder de heer te gooien.

Kan het beter?

Een alternatief is om in slag twee een kleine harten naar de 109 van de tafel te spelen! In dit geval zal het tot één down leiden, omdat noord met B aan slag zal komen en schoppen door de AV kan spelen. Maar als B bij zuid had gezeten, dan had zuid moeten nemen met de boer en kan geen schoppen inspelen. Hij moet dan kiezen of hij ruiten of klaveren na moet spelen. Als hij dan verkeerd kiest, is de leider binnen.

Noord gever, niemand kwetsbaar

Diagram 1

Diagram 2

Diagram 3

Diagram 4