Een echte man huilt niet

'Echte mannen huilen niet', heet het in een rouwgedicht om een dode, in de documentaire 'Drie Kameraden'. Maar als deze 'echte mannen' hun zinnen eens op rij zouden zetten en écht zien wat ze aanrichten, zouden ze de rest van hun leven niets anders moeten doen dan huilen.

Niemand kan zich voorstellen dat het plotseling oorlog is. Dat er van de ene op de andere dag tanks door de straten rijden en er bommen vallen. Ook de drie Tsjetsjeense vrienden Ramzan, Roeslan en Islam niet. Maar het overkwam hen en hun familie wel. Een van de drie, Ramzan, die als cameraman werkt, legt hun leven en de onbegrijpelijkheid van de oorlog met zijn onafscheidelijke camera vast. 'Tegenlicht' toont een schokkend, soms hilarisch, maar vooral ontroerend verslag van hun leven in oorlog en vrede. Een leven dat twee van hen met de dood zullen bekopen.

De drie vrienden Islam Basjirov, Roeslan Chamchojev en Ramzan Mezjidov zaten samen op school in Grozny. Hun leven verschilde in weinig van het leven hier. Ze reden 's avonds door het bruisende Grozny, met verlichte cafés en volle straten. Hun gesprekken gingen over muziek en de toekomst. Totdat het machtsspel van dubieuze leiders hun leven en dat van honderdduizenden andere gewone mensen veranderde in een hel. Tijdens Oud-en-nieuw werd Grozny voor het eerst gebombardeerd. Ramzan filmde de vernietiging van de stad, de binnenrijdende Russische tanks, de escalatie van de oorlog en de huiveringwekkende ellende waarin gewone mensen zich wanhopig staande proberen te houden.