Techlifestyle

Bright: toch gewoon een niche-blad

Techlifestyle, luidt de ondertitel van Bright. Lifestyle is in de tijdschriftenwereld een geliefd en dusdanig veel gebezigd woord dat het zo langzamerhand een loze term is geworden. Technisch levensstijl-tijdschrift. Zal wel over apparaatjes gaan.

Inderdaad: Bright wil de weg wijzen in de door de techniek en haar toepassingen steeds veranderende samenleving. Hoe gaan we daar in ons dagelijks leven mee om? Hoe gaan we om met het groeiende assortiment apparaatjes en de mogelijkheden die die apparaatjes te bieden hebben?

Daar wil Bright antwoord op geven. Heel goed. Er zijn tenslotte steeds meer apparaatjes: mobiele telefoon, digitale camera, nog een mobiele telefoon, dvd-speler, dvd-recorder, personal video recorder, decoder voor digitale televisie, mp3-speler, mp4-speler, ipod, navigatiesysteem. En door al die apparaatjes – en door internet natuurlijk – verandert de samenleving en daarmee onze manier van leven, zegt Bright. Er is een nieuwe, technische lifestyle ontstaan. En elke lifestyle heeft een tijdschrift nodig, ook eentje dat vertelt hoe we om moeten gaan met die technisch veranderende samenleving.

Elk nieuw apparaatje brengt nieuwe problemen met zich mee. Alleen al het vervelende gegeven dat elk apparaatje een eigen accu en eigen oplader nodig heeft, bijvoorbeeld. En dat bij alle apparaatjes snoertjes worden geleverd die nog weer extra mogelijkheden bieden, maar vaak niet blijken te werken. Net terug van vakantie wilde ik de bijna 200 foto’s bekijken die ik met mijn uiteindelijk toch maar aangeschafte digitale cameraatje had gemaakt. Erg handig: er zat een snoertje bij de camera waarmee ik de foto’s levensgroot op tv kon bekijken. Aan het snoertje zat een geel en een wit stekkertje die beide ergens in de tv moesten worden gestoken. Maar mijn tv – die toch echt maar een jaar of vijf oud is – heeft geen gaten voor een geel en een wit stekkertje. Er zit wel een scart-aansluiting op. Na veel omzwervingen vond ik in een speciaalzaak een adapter met aan de ene kant een scart-stekker en aan de andere kant gaatjes voor gele en witte stekkertjes. De levensgrote vakantiefoto’s verschenen in beeld, maar ondanks de 7,2 megapixels zag het er allemaal toch wat korrelig uit (waarom ook zou je foto’s op zo’n groot formaat willen bekijken). Bij staande foto’s moest ik m’n hoofd schuin houden, want ik zag nergens een knopje waar ik het beeld mee kon kantelen.

Nu goed, ik wil maar zeggen: apparaatjes zorgen voor problemen en het is prettig als er iets of iemand of een speciaalzaak of een tijdschrift is dat die problemen uitlegt en ons leert ze op te lossen.

Maar Bright doet dat niet. Het blad is fraai vormgegeven, maar is uiteindelijk niet veel meer dan een diep bewonderende, soms wat chaotische opsomming van technische noviteiten. Daarmee is het geen gidsend blad in een veranderende samenleving, maar een niche-smulblaadje voor de gevorderde gadgetfreak.