Nathalie Loriers & Chemins Croisés: ’L’arbre pleure’

recensie

CD - KLASSIEK

Nathalie Loriers (1966), leading lady van de Belgische jazz, is een veelzijdig pianiste die poëtisch improviseert met een breekbaar aandoende, maar trefzekere sensualiteit. Ze heeft haar basis in de bop-traditie en een grote liefde voor niet-westerse muziek. In 2002 gooide Loriers hoge ogen met de cd ’Tombouctou’, waarop ze solide hardbop een Afro-Caribische richting opduwde. Behalve gast bij optredens van grootheden als Philip Catherine, Aldo Romano en Charlie Mariano, is Loriers vaste pianiste van het Brussels Jazz Orchestra. Sinds enkele jaren mengt ze Europese en Arabische muziek. Daartoe ging Loriers in 2002 samenwerken met de Tunesische ud-speler Yadh Elyes, met wie ze het duo Chemins Croisés (kruisende paden) begon. De Arabische luit kwam erbij middels de Jordaans-Joegoslavische ud-speler Karim Baggili en met onder anderen de Italiaanse klarinettist Gianluigi Trovesi is het duo uitgebreid tot kwintet. Op hun nieuwe cd voert jazz de boventoon, maar de Arabische klanken hebben meer dan een sfeerbepalende bijrol. Op de ud klinken ook kwarttonen en de klarinetsolo’s kronkelen door beide tradities. Tracks als ’L’auberge des femmes’ of ’Le voyageur et son ombre’ zijn Arabo-Europese impro van wereldniveau.