Leven als een oliesjeik in een gouden kooi en eindigen als een arme bedelaar

opinie In een woonkamer die doet denken aan de hangar van een luchthaven, zit een man in oosters gewaad op een tienzitsbank. Hij heeft een boot met ingebouwde operatiekamer, een vliegtuig met stoelen met tijgervellen bekleed en door zijn mobiele telefoon bespreekt hij achteloos miljoenentransacties.

'De sjeik is rijk' , heet de voorstelling van Artemis. Maar zijn gevoelswereld is arm. Hij zeurt, klaagt en tiranniseert zijn gesluierde dochter. Zij smeekt haar vader om toestemming voor een reis naar het buitenland, waar zij een opleiding wil volgen.

Maar hij weigert en dwingt haar tot een huwelijk met een neef, waar zij niets van moet hebben. Een uit Nederland overgevlogen schaatser moet de familiecrisis met noordelijke nuchterheid oplossen, maar raakt er zelf in verstrikt.

'De sjeik is rijk' hoort bij een serie voorstellingen van regisseur Floor Huygen over het thema 'groei'. In 'Lizzy wil meer!' was te zien hoe kinderen in de wereld van de technologie duiken en computers, mobieltjes of de televisie leuker vinden dan het jongetje van de buren.

'De smerigste en vieste boterham van het heelal' was het vervolg en liet zien hoe leeg de wereld is als je niets meer te wensen over hebt.

In 'De sjeik is rijk' heeft de weelde een hoogtepunt bereikt. Maar al die rijkdom maakt niet gelukkig, als je geen vrijheid hebt. Het paleis is een gouden kooi en er heerst een grenzeloze ledigheid. De sjeik en zijn dochter lijken haast dronken van verveling. De een speelt met Rolex- horloges alsof het snoepjes zijn, de ander hangt de hele dag lusteloos op de bank te jammeren.

Adri Verbeeke zet een grenzeloos verwende sjeik neer, die gewend is iedereen naar zijn hand te zetten. An Hackselmans in de rol van opstandige dochter weigert zijn bevelen op te volgen en dan blijkt hoe wreed hij kan zijn. Als hij haar betrapt met een Samsonite-koffer in de hand, dreigt hij haar een oor af te snijden.

Al speelt de voorstelling in een oosterse oliestaat, de personages lijken eerder afkomstig uit een al te assertief westers milieu. Ze missen verfijnde manieren en nemen geen blad voor de mond. Onder haar sluiers draagt het meisje een verbleekte spijkerbroek en overhemd en in haar gedrag onderscheidt zij zich niet van de schaatser uit Nederland. Om onduidelijke redenen besluit de sjeik zijn gewaad af te leggen en verder als bedelaar door het leven te gaan. In lompen gehuld komt hij op straat zijn gevluchte dochter tegen, die eindelijk de wijde wereld in trekt. Geld maakt niet gelukkig, is de overduidelijke boodschap.