Afghaanse dilemma's

De opiniebladen signaleren de besluiteloosheid: het kabinet wil wel naar Afghanistan, maar D66 niet.

Het Nederlandse leger moet wegblijven uit de Afghaanse provincie Uruzgan, stelt de Afghaanse filmmaker Seddiq Mossadeq in een interview met Vrij Nederland. “De Amerikanen hadden beloofd in een jaar tijd Uruzgan veilig te maken, maar dat is niet gelukt.“

Mossadeq -die in 2003 naar zijn geboorteland terugkeerde- ziet liever dat de Nederlanders zich beperken tot de wederopbouw van Afghanistan en dat ze niet meedoen aan de militaire operatie van de Amerikanen en de Britten. Op de foto oogt hij nog steeds westers.

Ook PvdA-politicus Relus ter Beek is tegen de plannen om Nederlandse troepen naar Uruzgan te sturen, omdat er binnen het parlement geen breed draagvlak is voor deze riskante missie. De voormalig minister van defensie schetst in HP De Tijd de risico's. “Stel: er gebeuren ongelukken daar, er sneuvelen mensen. Dan zal de regering het verwijt kunnen krijgen dat ze haar eigen zin erdoor heeft gedrukt. Dat ze mensen de dood in heeft gejaagd“, zo uit Ter Beek zijn bezorgdheid in het opinieblad.

Of Nederland daadwerkelijk soldaten naar de Afghaanse woestijn stuurt, is nog steeds onzeker. Reden genoeg voor Elsevier om een reconstructie van de chaotische Haagse besluitprocedure te publiceren. Afgelopen weken gaf het kabinet de missie nog geen groen licht, hoewel minister Bot van buitenlandse zaken en minister Kamp van defensie achter het plan staan.

D66-voorzitter Boris Dittrich is tegen de missie, maar als fractieleider sprak hij voor zijn beurt. Vervolgens besloot het kabinet om nog niet te besluiten. Tot grote wrevel van de parlementariërs die het tussen kerst en de jaarwisseling eens werden: het kabinet moet eerst knopen doorhakken voordat de Tweede Kamer uitsluitsel geeft. “Na twee maanden stoeien is iedereen terug bij af“, concludeert Elsevier-journalist Eric Vrijsen.

Columnist Bart Tromp attendeert de Elsevier-lezers op het feit dat 22 van de 26 Navo-landen geen troepen naar Afghanistan sturen. Zonder dat deze landen hun geloofwaardigheid verliezen. Bovendien constateert Tromp dat Nederland al meer dan evenredig heeft deelgenomen aan de ISAF. Dat was de operatie waarbij de Nederlandse troepen de nieuwe Afghaanse regering steunden bij de handhaving van de veiligheid in Kaboel en omgeving.

Frank Poorthuis van Vrij Nederland peilt bij D66-voorzitter Frank Dales of de neuzen van de D66-ministers en van de fractieleden dezelfde kant op staan. Er volgt een interview met veel duwen en trekken van de journalist, waarbij Dales te kennen geeft dat D66 niet naar Afghanistan gaat, maar dat hij nog wel een stevig debat over de kwestie wil voeren in de Tweede Kamer.

Mooi opgeschreven, zo'n stroef gesprek waarbij de politicus en de journalist niet nader tot elkaar lijken te komen. Het schuurt, en ergens hoop je dat de D66-voorman uiteindelijk niet om de hete brij blijft draaien. Dat doet hij wel.

Terwijl de coalitiepartijen elkaar bezighouden, heeft Wouter Bos besloten dat hij toch premier van Nederland wil worden. Journalist Menno Hurenkamp schrijft in De Groene Amsterdammer dat hij het vooruitzicht van een samenwerkende Wouter Bos, Femke Halsema en Jan Marijnissen niet zo geruststellend vindt. Hij vreest dat ze onderling zullen uitvechten wie de echte erfgenaam is van de linkse erfenis. Het zijn typisch Haagse knokpartijtjes die niet met de Afghaanse conflicten te vergelijken zijn.