*

 

Bevattelijke overpeinzingen van een moeie bastaardhond

Arend Evenhuis − 10/02/07, 00:00

opinie

’Underdog – Herinneringen aan een hondenleven’ van en met Stef van den Eijnden, 17/2 Provadja, Alkmaar, 13/4 De cirkel, Heemskerk, tournee, www.theaterhuizelinda.nl

’Wij moeten zelf licht brengen in de duisternis’, besluit de hond zijn overpeinzingen over zijn eigen hondenleven. ’Komt er dan nooit een eind aan?’ verzucht hij zingend. Droef is de hond niet zozeer, maar wel wil hij terug naar waar hij vandaan komt: ’de bossen, de steppen’.

Acteur en muzikant Stef van den Eijnden heeft behalve zijn theatrale hondestaart geen hondse attributen nodig. Hij heeft goed naar honden gekeken en weet hoe een hond zich op een bank oprolt, zich uitrekt of plotseling even in honds huilen uitbarst. En hij hoeft dus al helemaal niet op armen en benen te lopen of verkleed als Sesamstraathond zijn bastaardse viervoeter gestalte te geven.

Blijmoedig vertelt hij over zijn vroegere baasjes, met wie hij televisiefilms bekeek, bij voorkeur het neorealisme van de Italiaanse film. Of mijmert hardop of honden, nadat die ’de hel van het asiel’ bezochten, wel in de hemel komen. Of verzint ter plekke hondse wijsheden: ,,Honden zijn de stille getuigen van de dingen die voorbij gaan. Het leven is geen verhaal, en toch maakt iedereen dat er van.”

Zijn huidige bazinnetje is Gloria de flamencodanseres, die op paarden gokt, tweehonderd schoenen en honderd kookboeken bezit terwijl ze, op zoek naar een man, altijd buiten de deur eet. Als de telefoon gaat, en Gloria’s stem op het antwoordapparaat weerklinkt, kwispelt de hond van genoegen. Alsof zijn afwezige bazinnetje al weer thuis is. Met prompt daarop gegrom en scherpe veroordeling van de mannen die zich telefonisch aan zijn bazinnetje aandienen.

Het wekt ook allerminst verbazing als Van den Eijndens hond in een Schubert-lied uitbarst, of zich plompverloren afvraagt waarom poedels, ’die geschoren theemutsen’, op aarde zijn. De voorstelling is sympathiek maar niet absurd genoeg. Het is allemaal veel te bevattelijk, al die hondse overpeinzingen in menselijke bewoordingen.

mailIcon print |