Zinderende film vol seksuele lading over een voyeuristische bewakingsbeambte

recensie

Regie: Andrea Arnold. Met Katie Dickie, Tony Curran. In 6 filmtheaters.

Zoals de gele weg in ’The Wizard of Oz’ om kennis en moraal draait, zo zindert de rode weg in ’Red Road’ van schuld, dreiging, seksuele geladenheid. Vanaf de eerste blik op de monitoren in de ’City Eye Control Room’ staat deze film onder spanning. We turen mee met bewakingsbeambte Jackie, die via monitoren een aantal straten bewaakt, waaronder ’Red Road’. Haveloze lelijke straten, met veel afval, verwaarloosde flats, grauwe graffiti, een vernielde bushalte, een afwerkplek.

We kijken naar een zieke hond, die poept waar het niet mag, naar een meisje dat ’s nachts bij een tunnel zit, naar mensen die de pub verlaten. Er schuilt meteen iets heimelijks en gevaarlijks in dit turen, maar de dreiging slaat echt toe als Jackie een vrijend stelletje ontdekt, en schrikt als ze de man herkent. De man is rossig, ruw, een glazige blik. Jackie besluit hem te volgen.

Vanaf dat moment kleurt er veel rood in ’Red Road’. De flats, zijn slaapkamer, het lantaarnlicht, de vossen die in het donker voorbijschieten.

De zindering in de film herinnert aan thrillers als ’Klute’ of aan ’In the Cut’ van Jane Campion; uiterlijk is Jackie bijna een lower class-versie van Meg Ryan in die film: mager, pinnig. In het spel met blikken en camera’s herinnert ’Red Road’ aan klassieke kijkthrillers als ’Peeping Tom’ of het recente ’Caché’.

Alleen nu we wel weten wie de voyeur is, en ook dat het een vrouw is, ligt het accent anders. Jackie heeft een plan dat wij niet kennen. Ze gluurt, achtervolgt, bijt zich vast, maar ze is ook degene die gevaar loopt. Die dubbelheid buit Arnold heel mooi uit. Lang weet je niet wie de man is en wat hij heeft gedaan. Is het een ex-minnaar, een verkrachter, een moordenaar? Herkent hij haar? En wat wil Jackie? Hem straffen? Hem hebben?

Thriller ’Red Road’ is de eerste in een reeks van drie films: ’Advance Party concept’, een initiatief van Lars von Triers productiebedrijf Zentropa. Drie verschillende regisseurs maken een film rond dezelfde personages. Ook deze opzet weet debutante Arnold naar haar hand te zetten. De losse eindjes, de onbekende motieven van de anderen: het staat nu allemaal ten dienste van de zindering in haar film. Enig minpunt is de ontnuchterende ontknoping.

’Red Road’ werd in Cannes bekroond met de juryprijs. De volgende twee regisseurs in de reeks zullen er een harde dobber aan hebben deze eerste te evenaren.