Iedere grap in Caravan is uiterst inventief en precies goed getimed

opinie

’Caravan’, van Beumer & Drost is te zien 21/1 in Papendrecht, 17 en 27/2 in Amsterdam, 23/2 in Leiden. Tournee t/m 6/5. Info: 020-4652147 of www.beumerendrost.nl

Op het toneel staat het geraamte van een caravan, met losse wanden, verfblikken en een handvol gereedschap. Twee mannen in overall staan tussen de spullen klunzig te klussen. De een probeert een ladder door een nauwe doorgang te loodsen, de ander zit sloom op zijn stoel. Hij wil ’een gesprek’ met zijn vriend, maar krijgt geen aandacht en komt niet uit zijn woorden.

In ’Caravan’ bouwt het duo Loek Beumer en Peter Drost samen een mobiel huis, maar in de samenwerking zit een angeltje. De een gaat op reis en de ander mag niet mee. Het is een moderne variant op Laurel en Hardy, die je meteen op het puntje van de stoel doet zitten.

Elke handeling die ze uitvoeren is een bron van onuitgesproken conflicten. En elk detail krijgt zoveel aandacht dat er een wereld van gedachten en gevoelens in besloten lijkt te liggen. Hoe reken je zonder meetlint uit hoeveel verf je nodig hebt om een wand te schilderen?

Met handen en voeten en slim rekenwerk komen de twee tot de conclusie dat het blik verf in de hoek niet genoeg is. Dus moet er een stuk van het muurtje af, besluiten ze. Ook het zoeken van een vleugelmoertje op het dak van de caravan is een avontuur. Drost moet het trapje opklimmen, maar heeft zoveel last van hoogtevrees dat hij bijna flauw valt.

„Luister naar het geluid van mijn stem”, zegt Beumer en als een hypnotiseur brengt hij zijn vriend weer veilig op de grond. Ondertussen speelt door alles heen een machtstrijd wie de slimste, snelste of knapste van de twee is. Peter Drost is de meest aanhankelijke en hunkert naar een antwoord op de vraag of hij nu wel of niet mee mag op reis. Dat speelt hij zó geestig en aandoenlijk dat hij je tranen in de ogen van het lachen bezorgt.

Loek Beumer speelt met een uitgestreken gezicht de man met een bord voor zijn kop. Op een tafeltje staat zijn caravan in miniatuur, mooi ingericht met vrolijke gordijntjes voor de ramen. Dromerig rijdt hij het ding met een speelgoedauto heen en weer, langs bossen, weidse vergezichten en klaterend frisse beekjes. Ondertussen zit zijn vriend zich te verbijten en hij schetst uit wraak een heel ander beeld. Een man alleen gaat op reis en strandt midden in een donker bos waar een lustmoordenaar hem te lijf gaat.

Het duo is perfect op elkaar ingespeeld en elke grap is precies goed getimed. Beumer & Drost hebben al eerder naam gemaakt met een serie geestige voorstellingen vol inventieve grappen. Maar ’Caravan’, in de regie van René van ’t Hof, is een hoogtepunt.