Man of the year een rommelig potje

recensie

Regie: Barry LevinsonMet: Robin Williams, Laura Linney, Christopher WalkenIn 12 bioscopen

In Amerika kan in theorie iedereen (met een Amerikaans paspoort) president worden. Komedies als ’Dave’ en ’Head of State’ opperen de mogelijkheid dat een heel gewone burger zomaar in het Witte Huis belandt en daar een frisse wind laat waaien. In ’Man of the Year’ doet scenarist-regisseur Barry Levinson ook zoiets. Tom Dobbs (Robin Williams) is een populaire talkshowhost die in een gekke bui roept president te willen worden. Het volk is enthousiast. Hij stelt zich kandidaat en wint. ’De vrije wereld zal worden geleid door een komiek’ luidt het droge televisiecommentaar na de verrassende zege. Maar ergens wringt er natuurlijk iets. Levinson, die in ’Wag the Dog’ ook al met een vrolijke blik naar de hedendaagse versmelting van media en politiek keek, knipoogt naar de chaotische presidentsverkiezingen in 2000, naar de veelvoorkomende wens van beroemdheden zich met politiek te bemoeien en naar de klassieke politieke thriller ’The Manchurian Candidate’ om ten slotte af te stevenen op een Frank Capra-achtig einde met een lofzang op de hoge moraal van de gewone Amerikaan. Het wordt een wat rommelig potje. Eigenlijk zijn de scènes waarin de nog immer sterke Robin Williams als komiek gewoon lekker zijn gang mag gaan, het sterkst.