Cherubini - Missa solemnis

recensie

CD - KLASSIEK

Dankzij de Nationale Reisopera is de nieuwsgierigheid naar Luigi Cherubini (1760-1842) weer gewekt. Hun fantastische productie van Cherubini’s meesterwerk ’Medea’ toert momenteel langs de theaters. Iemand die zich zijn hele professionele al inzet voor Cherubini’s muzikale erfgoed is de Italiaanse dirigent Riccardo Muti. Niet alleen liet hij opera’s als ’Lodoïska’ in de Milanese Scala succesvol herleven, maar bij zijn platenmaatschappij EMI is hij al jaren bezig om de religieuze muziek van Cherubini op te nemen. Nu net verscheen de nieuwste opname in die serie, de Missa solemnis in E-groot. Het monumentale werk stamt uit 1808, toen Cherubini in het Château de Chimay aan het herstellen was van een depressie – van attacchi di nervi, zoals hij aan Haydn schreef. Het was Cherubini’s eerste geestelijke muziek sinds bijna dertig jaar. Het is mooie, statige, soms wat pompeuze muziek vol sfeer; niet moeilijk voor te stellen dat Beethoven er zo’n liefhebber van was. Muti dirigeert hier het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks (het andere orkest van Mariss Jansons) en het koor dat bij dat orkest in München hoort. Nederlander Peter Dijkstra is daar al enige tijd koordirigent en zijn naam prijkt trots naast die van Muti. Dijkstra heeft het koor mooi slank en vibrato-arm ingestudeerd; het openings-Kyrie klinkt er spectaculair mooi door.