recensie
Gáán voor hun passie, dat doen de leerlingen van de Havo voor Muziek en Dans te Rotterdam.
Alysh woont op haar twaalfde al op kamers, omdat ze wil dansen op deze school en ver weg woont in Joure.
John komt toelatingsexamen doen en zegt: ,,Mijn vriendjes vinden mij maar raar met die Mozart, maar ik vind het gewoon mooi.”
Paul zit in het laatste jaar en oefent elke dag op zijn trombone: ,,Als je bij een orkest wilt spelen moet dat.”
Lorenzo uit het vierde jaar danst. Van kleins af aan was hij beweeglijk. Hij is zeer getalenteerd maar twijfelt of hij door wil met dans als beroep.
Genelva heeft muziek met de paplepel ingegoten gekregen. Zij wil schitteren in een musical.
Het zijn allen leerlingen van de Havo voor Muziek en Dans in Rotterdam, een unieke school. ,,Hier loopt geen enkel kind rond zonder ambitie en talent”, zegt de directeur.
De Havo voor Muziek en Dans bestaat 40 jaar. Het is een kleine school met tweehonderd getalenteerde muziek- en dansleerlingen die naast de normale lesstof ook muziek- en dansonderwijs krijgen .
De kinderen komen overal vandaan, uit verschillende steden en verschillende lagen van de bevolking.
Het is een droomfabriek waarin de angst voor de toekomst in een keiharde maatschappij niet lijkt te bestaan. Een plek waar dromen worden gekoesterd.
Netty van Hoorn en cameraman Onno van der Wal verbleven met tussenpozen tien maanden op de Havo voor Muziek en Dans in het moderne gebouw van Codarts in Rotterdam en filmden leerlingen op het beginnend pad van idealen en teleurstellingen.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.