Museum pakt uit met klederdracht

Klederdracht is vrijwel helemaal verdwenen uit het straatbeeld. De directie van het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem zag dat lang geleden al aankomen, en heeft daarom intensief drachten en de bijbehorende sieraden verzameld. Het museum heeft een boek samengesteld met daarin ruim vierhonderd voorbeelden van de dracht en de bijbehorende beschrijving van het dagelijks leven.

Nederland kende een grote verscheidenheid aan streekgebonden klederdracht. Ook had elke streek eigen werkkleding, doordeweekse en zondagse dracht. Het Openluchtmuseum bezit ruim dertigduizend kledingstukken en sieraden. In de collectie bevindt zich ook een gedeelte van de verzameling, die koningin Wilhelmina in 1898 is aangeboden als inhuldigingsgeschenk.

Wilhelmina kreeg destijds 240 kostuums aangeboden. Tot enkele jaren geleden is aangenomen dat deze unieke collectie in de Tweede Wereldoorlog helemaal verloren was gegaan. Maar in 2004 ontdekte een beheerder van het depot van het Openluchtmuseum dat er toch nog kledingstukken over waren. Onderzoek heeft aangetoond dat het museum nog ruim tweehonderd onderdelen van de oorspronkelijke verzameling bezit. Die zijn te zien in de permanente expositie Een Bonte Stoet.

In het Streekdrachten Boek wordt veel aandacht besteed aan de vervaardiging en het onderhoud van de kleding, die meestal erg ingewikkeld in elkaar zat. Ook beschrijven kunsthistorica Hanneke van Zuthem en antropologe Adriana Brunsting aan welke regels het gebruik van de dracht was onderworpen. Die regels stonden nergens op papier, maar iedereen kende ze. De auteurs gaan ook in op het gebruik van klederdracht in de reclame, tegenwoordig nog vrijwel de enige manier om vrouwen in de dracht te zien.